Menu

Basis

Tijd van stilte en zorg voor de ander

Column

Abbie Chalgoum

Kerstmis is het feest van de geboorte van een kind in een nederige stal, omgeven door eenvoud en verstilling. En toch, hoe ver weg lijkt die eenvoud tegenwoordig. Terwijl de winkels overlopen met spullen die we niet nodig hebben, en we ons laten meeslepen in een maalstroom van consumptie, lijkt de diepere betekenis van kerst steeds verder van ons af te drijven.

Onze samenleving heeft Kerstmis laten verworden tot een tijd van glitter en commercie, van cadeaus stapelen en de mooiste kersttafel dekken – alsof we vergeten zijn waar het werkelijk om draait. Juist in deze tijd waarin de wereld op zoveel plaatsen in brand lijkt te staan, waarin zoveel mensen lijden onder de druk van het bestaan, kunnen we de boodschap van kerst wellicht opnieuw ontdekken.

Het ware kerstgevoel vraagt ons stil te staan bij de mensen om ons heen, vooral zij die het niet makkelijk hebben. Terwijl wij worden verleid om onszelf te verliezen in de kooplust, zijn er zovelen die op zoek zijn naar warmte en menselijkheid, naar aandacht en een simpel gebaar van genegenheid.

Eenvoud en verbondenheid

Laten we ons een andere Kerstmis voorstellen, waarin we ons hart openstellen voor de ander, waarin we ons niet laten leiden door het verlangen naar bezit, maar door het verlangen om iets wezenlijks te betekenen voor de mensen om ons heen. Misschien is er een buurman die in stilte worstelt, een familielid dat gebukt gaat onder eenzaamheid, een vriendin die de zorgen van het leven op haar schouders voelt drukken.

Cadeau zonder prijskaartje

Het vraagt niet veel om deze mensen een plek aan tafel te bieden, om hun te laten weten dat zij gezien worden, dat zij niet alleen zijn. Misschien kunnen we dit jaar het feest ontdoen van het overmatige vertoon, de jacht naar het perfecte plaatje, en ons richten op een feest van eenvoud en verbondenheid.

Stel je voor: een kerstfeest waarin we ons niet druk maken om de waarde van cadeaus, maar om de waarde van een herinnering, een gesprek, een lach. Geef wat van jezelf: tijd, aandacht, een open hart. Dat is het cadeau dat geen prijskaartje heeft maar wel diepe waarde brengt.

Lichtje

In deze tijd van wereldwijde onzekerheid kunnen wij als individu een verschil maken. Een vonk van hoop begint vaak bij onszelf, in ons eigen kleine kringetje. Het zijn die kleine gebaren van liefde en solidariteit die ons eraan herinneren dat we niet op deze aarde zijn om alleen voor onszelf te leven, maar om de ander op te zoeken. En daarin, juist daarin, vinden we het ware kerstgevoel terug.

Misschien kunnen we ons laten inspireren door de eenvoud van die stal. Laten we deze kerst de commercialisering van het feest loslaten en ons richten op de kern: op vrede en zorg voor elkaar. Op verstilling, op compassie. Laten we ons hart richten op de mensen om ons heen die in stilte verlangen naar een beetje licht in de duisternis.

Zo maken we van Kerstmis geen feest van lege consumptie maar een viering van ware menselijkheid en liefde. Want uiteindelijk: wat kunnen wij de wereld beter geven dan een lichtje voor onze naasten in de duisternis?

Abbie Chalgoum is acteur, auteur, docent en theatermaker. Hij is bekend van het boek en de theatervoorstelling Ik blijf bij je.


Heilige familie…
Woord & Dienst 2024, nr. 12

Wellicht ook interessant

AI in de vorm van een robot zijn eigen trainingsprogramma, bestudeert op een scherm voor hem
AI in de vorm van een robot zijn eigen trainingsprogramma, bestudeert op een scherm voor hem
Basis

De plannen van AI zijn niet per se onze plannen

Fulco Timmers maakt zich zorgen. Terwijl hij AI eerst nog zag als een geavanceerde rekenmachine, blijkt het niet alleen een reflectie te zijn van de verlangens en de wil van diens programmeurs. AI-systemen zijn niet deterministisch en hun gedrag is niet volledig vast te leggen. Het is daarom naïef om te veronderstellen, betoogt Fulco, dat de plannen van AI samenvallen met onze eigen plannen – zoals ook onze plannen niet op één lijn zaten met die van onze Schepper.

Oude man met wandelstok op versleten bankje
Oude man met wandelstok op versleten bankje
Basis

De doelgroependwaling

Denken in doelgroepen is alomtegenwoordig in allerlei sectoren, profit en non-profit. Doelgroepen in beeld hebben is nuttige basiskennis. Je moet weten wie je voor je hebt voor een doeltreffende aanpak. Ook als predikant heb ik daar wat van mee. Als ik ergens als gastvoorganger ga komen, vraag ik vooraf aan de contactpersoon: wie komen er zoal bij jullie in de kerk: hoogopgeleiden, ouderen, gezinnen, mensen van andere culturen, vluchtelingen? En wat voor strekkingen zijn er bij jullie vertegenwoordigd: reformatorischen, evangelischen, vrijzinnigen, midden-orthodoxie? Oh ja, ook kerkelijk hebben we véél “soorten mensen”. Daar wil je rekening mee houden, toch?

Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
None

Bijbel en politiek

Al jaren speelt de Bijbel een rol in de politiek – soms als inspiratie, soms als wapen. Regelmatig zien we dat in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland grijpen politici regelmatig naar bijbelteksten om hun standpunten kracht bij te zetten. Maar hoe ver ga je daarin? De Bijbel is politiek, of in ieder geval: bepaalde verhalen eruit hebben een duidelijke politieke lading. Als redactie riep dat een aantal vragen op, want hoe moeten we hier mee om gaan? Kan je zomaar de bijbel gebruiken om een politiek punt te maken vandaag de dag? In deze serie hebben we een aantal theologen gevraagd om op deze vragen te reflecteren.

Nieuwe boeken