Waarom de clou wegvertalen?
Over Psalm 124 in de Bijbel in Gewone Taal 1. Inleiding Het project ‘de Bijbel in gewone taal’ heeft mijn sympathie. Door direct en eenvoudig taalgebruik zal de inhoud van de […]
Over Psalm 124 in de Bijbel in Gewone Taal 1. Inleiding Het project ‘de Bijbel in gewone taal’ heeft mijn sympathie. Door direct en eenvoudig taalgebruik zal de inhoud van de […]
Over moeders en dochters in Kronieken Verrassenderwijs bevat Kronieken met afstand de meeste vrouwennamen en opmerkingen over vrouwen van alle bijbelboeken, en dat terwijl het boek zich concentreert op zaken […]
In de Nieuwe Bijbelvertaling wordt als slot van het oudste evangelie de perikoop Marcus 16:9-20 afgedrukt onder het kopje Na de opstanding. In de Inleiding op het evangelie wordt gesteld […]
Tijdens een lezing kreeg ik onlangs de vraag waarom ik ooit ‘voor mezelf begonnen’ was. De vraag sloeg op mijn activiteit in Via Nova, een Amsterdamse kerk die in 2006 is opgericht vanuit de Christelijke Gereformeerde Kerken. De vraagsteller voegde eraan toe dat dit stichten van nieuwe gemeenten op een plek waar al zoveel kerken waren hem irriteerde. Is het niet veroordelend naar andere kerken, die blijkbaar niet goed genoeg zijn? Is het niet arrogant? Kies je niet de gemakkelijkste weg door het niet te willen uithouden met een oude kerk waarin je niet zomaar opnieuw kunt beginnen?
Ringo Meinhardt is een Sinto. In dit artikel neemt hij ons mee in het leven van zijn bevolkingsgroep. Binnen de Sinti-gemeenschap is men vaak huiverig om de openbaarheid op te zoeken. Velen leven het liefst in de verborgenheid. De vervolging in de Tweede Wereldoorlog heeft sterk aan die tendens bijgedragen. Om die reden staan er bij dit artikel geen foto’s waar mensen herkenbaar in beeld zijn. Anderzijds zijn er Sinti die juist naar buiten willen treden om begrip te kweken voor hun leefwijze bij de burgers.
Van Harry Mulisch gaat het verhaal dat zijn moeder water opzette voor thee. Als het water kookt, roept zijn vader dat hij toch meer zin heeft in koffie. Zijn moeder […]
Dominee op de Biblebelt In de gereformeerde traditie is de taak van de predikant, zoals het formulier voor de bevestiging dat verwoordt, viervoudig: de preek, het sacrament, het pastorale gesprek, en het […]
Het leven is wat je overkomt, terwijl je andere plannen aan het maken bent, aldus John Lennon. Het boek Wachten op God van Andrew Root en Blair Bertrand zou je kunnen samenvatten als: kerk-zijn is wat God doet, terwijl jij andere plannen aan het maken bent.
Het is 1961, ergens in centraal Chili. De Duitse Wehrmacht-soldaat Paul Schäfer richt in de paradijselijke heuvels een leefgemeenschap op met de prachtige naam Sociedad Benefactora y Educacional Dignidad. In de jaren die volgen groeit Colonia Dignidad uit tot een nederzetting van driehonderd mensen, met twee landingsbanen, een school, een ziekenhuis, een restaurant en een energiecentrale. De bevolking bestaat overwegend uit Duitse immigranten en de voertaal is dan ook Duits. Paul is de ‘man van God’: naast oprichter is hij de religieuze leider van de gemeenschap.