De ‘doorgaande viering’ in de Bethelkapel in Den Haag komt niet zomaar uit de lucht vallen. Het klooster kent al eeuwenlang de beweging van het onophoudelijk waken, het openstaan voor God.

Een heel onbekende familiefilm die mij altijd heeft verwonderd om het krachtige verhaal is Because of Winn-Dixie. De film gaat over de dochter van een alleenstaande dominee die door een verdwaalde hond vrienden in haar nieuwe woonplaats maakt. Wat de film vooral waardevol maakt zijn de paralellen met het verhaal van Jezus.

De betekenis van ‘The New Perspective’ voor de uitleg van Romeinen 3:27-31 Inleiding Binnen de reformatorische traditie heeft de theologie van Paulus altijd een prominente plaats ingenomen. De belangstelling was […]

Staatsman, emancipator, calvinist, … fundamentalist?‘Staatsman, emancipator, calvinist.’ Deze drieslag staat gebeiteld op de sokkel van het eind 2008 te Maassluis geplaatste standbeeld ter nagedachtenis aan Abraham Kuyper. Achtentachtig jaar na […]

Het bijbelse verhaal en de oud-oosterse tradities over de ark van Noach

Krantenbericht als aanleidingOp 1 januari 2010 verscheen op de website van de Britse kwaliteitskrant The Guardian een interessant cultuur-historisch artikel. Daarin werd melding gemaakt van de ontcijfering door de curator […]

Een subjectieve verkenning Dat in Nederland de kerkelijke gemeenschap langzaam maar zeker in een minderheidspositie komt te verkeren, is geen nieuws meer. Weliswaar maakt het enig verschil of men kijkt naar formeel […]

Wat zou mijn vader hiervan denken? Af en toe vraag ik het me af. Soms denk ik: hij zou zijn hoofd schudden. Maar meestal weet ik het gewoon niet. Hij […]

Achter een gebouw van meer dan honderd jaar oud, en in de marge van het lawaai van de stad, bevindt zich onze tuin. Dat hofje ontleent zijn naam aan een groot denker: Hugo Grotius of Hugo de Groot. Het is een van de vele hofjes van gemeenschapsleven in Amsterdam. Deze tuin is niet alleen een echte plaats, maar kan ook dienen als metafoor. Sommige van de mensen die er leven zijn christen. Er zijn bijna honderd bewoners, maar twaalf van hen zoeken het gemeenschapsleven bewuster op. Deze twaalf kijken met andere ogen naar de tuin.