Het water staat ons aan de lippen. Dat wast al het water van de zee niet af. En toch laten we Gods water over Gods akker lopen… Inderdaad, u begrijpt het al, het gaat over onze natuur. Beter gezegd, over de ecologische crisis die we over onszelf afgeroepen hebben. En meer bijzonder gaat het over water: bron van leven, maar tevens afvoerkanaal van gif, plastic en ander vuil waar we vanaf willen. Met water als thema dienen we een bijzonder belang in het nadenken over de ecocrisis. Nederland is met water verbonden. Dat is te merken aan onze taal. Het Nederlands kent naast de drie spreekwoorden waarmee ik zojuist startte tenminste nog 58 andere zegswijzen waarin water voorkomt.

Bloed is een centraal element bij het offeren van dieren. Offerbloed dat in de tempel op het altaar wordt vergoten, heeft de kracht om te reinigen en te verzoenen. Buiten […]

In het boek Jesaja wordt geregeld gebruik gemaakt van beeldspraak met bomen en andere vegetatie ter ondersteuning van de profetische boodschap. Kerntekst daarbij is het parallellistisch opgebouwde Jesaja 6:13, dat […]

Al vroeg in de Tenach krijgen bomen een belangrijke plaats toegewezen. Immers, bomen en alle soorten grassen en gewassen worden al op de derde dag van de Schepping door God […]

Wat hebben Hooglied en de mystieke poëzie van Hadewijch gemeen? De lente. Hadewijch verlangt in haar liederen naar de vereniging met het goddelijke, naar de mystieke liefde tussen God en […]

De Nederlandse schrijver en striptekenaar Marten Toonder (1912-2005) werd bekend met zijn tekststrip over heer Bommel en Tom Poes, die van 1941 tot 1986 verscheen in diverse dagbladen in binnen- […]

De overgang van inheemse religies naar het christendom in de vroege Middeleeuwen lijkt een fenomeen van Europese proporties. Of toch niet? Hoe anachronistisch is het om de kerstening te beschrijven in termen van een nationale eenheid die pas eeuwen later ontstond? Het in 1842 in Fulda opgerichte monument voor Bonifatius, Germanorum Apostolus, lijkt met de combinatie geen moeite te hebben. Deze gespierde Bonifatius is een voorloper van het dertig jaar later in Dettmold opgetrokken gedenkteken voor Arminius ofwel ‘Hermann der Cherusker’.

Lied van de twee bomen Staan in winterlicht twee bomenstramgelaten kaal wanhopig. Horen zij de stormaankomensluit de één zijn oren, ogen,wordt een zwaluw in zijn dromen. Grijpt de andermet zijn […]

Over de kennis van goed en kwaad Wie Genesis 2 – 4 in doorgaande lezing volgt als ‘verhalende antropologie’ (naar de typering van Karel Deurloo), krijgt mensenkennis. Maar die kennis […]