Veiligheid vóór alles? Wachten op gebaande wegen? Het ‘nooit van gehoord’ hebben heeft zijn redenen. Veel gebieden zijn moeilijk toegankelijk of verboden, zelfs in een kleiner wordende wereld liggen sommige landen ver achter de horizon.
‘Voor jou’, zegt iemand uit de kerk. Ze is boerendochter en nu als manager werkzaam in de voedingsmiddelenindustrie. Ze overhandigt me twee economisch-wetenschappelijke dossiers over de landbouw en de vee-industrie1. ‘Dank je’, zeg ik. Als christen en consument ben ik blij met feiten over ons voedsel.
Dat de Amerikaanse journaliste Dorothy Day (1897-1980) ooit nog eens op de nominatie zou komen te staan voor zaligverklaring in de Rooms-Katholieke Kerk, lag niet voor de hand. Dorothy Day was een bijzondere vrouw met een bijzondere levensloop.
Drie voorbeelden van Integral Mission in de praktijk: een impressie van de aanpak van Stichting Present in Hilversum, een samengestelde internet-kerkdienst van 222 Ministries waar vanuit huiskamers wereldwijd op afgestemd kan worden, een persoonlijke ontboezeming hoe herstel van onze werkelijkheid je eigen leven kan raken.
Hoe ga je om met verschillen in levensbeschouwing in de basisschoolklas? En hoe verhoudt de diversiteit van het schoolteam zich met de identiteit van de school? Voor theoloog Iris Veerbeek, gespecialiseerd in interreligieuze relaties, zijn dit boeiende vragen. Als onderwijsbegeleider bij Arkade werkt ze met leskisten, waarmee kinderen verhalen en rituelen verbinden met hun eigen leefwereld.
Ook vertelt zij over het onderzoekstraject dat zij ingaat over de waarde van religieuze verhalen en tradities in onderwijs, specifiek en actueel, over duurzaamheid. Een interview in twee delen.
Huisvesting is een mensenrecht. Daar zal iedereen het over eens zijn. De realiteit is echter dat dit recht voor een groot deel van de wereldbevolking een illusie is. Zelfs in ons eigen land spreekt het niet vanzelf. De sociale huursector wordt door politieke keuzes steeds kleiner, de huur- en koopprijzen van woningen zijn omhoog geschoten. Goede en betaalbare huisvesting is voor grote groepen mensen buiten bereik geraakt.
Mogen christenen, mag de kerk bestaan en leven, mag zending wel plaatsvinden in een staat als Saoedi-Arabië en in de regio die de Golfstaten bestrijken? Jan Jongeneel belicht de invloed van Saoedi-Arabië als ‘hoeder van de islamitische normen en waarden’ en Wilma Wolswinkel beschrijft de mogelijkheden die christenen op het Arabisch schiereiland benutten om geloof te kunnen delen. schiereiland benutten om geloof te kunnen delen.
In mijn leslokaal in Beiroet hangt een kaart van het moderne Midden-Oosten. Handig als je wilt uitleggen hoe dat oude Soemerië en Assyrië nu heten. Maar één naam op die moderne kaart is doorgestreept: Israël. Dat land lijkt niet te mogen bestaan. In de ideologie vormen Noord-Afrika en het Midden-Oosten één groot gebied waarin mensen elkaar verstaan en één cultuur delen van gastvrijheid, humor en menselijke warmte. De mensen daar behoren tot verschillende minderheden en verschillende geloven, maar toch vormen ze één grote familie. Maar tussen Libanon en Egypte is er ineens een blokkade gekomen, een vijandig gebied: Israël.
Onlangs maakte ik deel uit van een voorgangersreis naar Oeganda, voor de vijfde keer georganiseerd door TEAR. Wij waren één week te gast in dit land, dat wel ‘de parel van Afrika’ wordt genoemd, om te zien en horen hoe kerken daar omgaan met hun roeping om hun licht te laten schijnen voor de mensen.
