Wie waren de oprichters en eerste kringleden van de Liturgische kring? En wat betekent hetgeen ze gedaan hebben nog voor ons en de huidige protestantse eredienst? Mieke Breij gaf de eerste leden van de Liturgische Kring een gezicht in het jubileumboek De kerk is wat ze viert. Maar wie is Mieke Breij precies, en wat maakt dit onderwerp volgens haar interessant? We vroegen het.

Wie was Geert Grote eigenlijk? En waarom schreef Thomas Kempis een boek over hem? Frank de Roo vertaalde Kempis’ Leven van Geert Grote en ontdekte een schatkist aan ideeën en gedachten. We stelden hem een aantal vragen over het vertalen van het boek.

Wat zijn de grenzen van de huidige geestelijke gezondheidszorg? En welke onmacht en ethische dilemma’s brengt dit met zich mee? Welke rol speelt ‘hoop’ als er sprake is van onmacht? 5 november a.s. vindt het congres van het KICG hierover plaats.

Onlangs verscheen het boek Van doopvont naar avondmaalstafel, waarin prof. dr. Wim Verboom een pastorale uitleg van de liturgische formulieren bij doop, belijdenis en avondmaal biedt. Wat is de waarde van deze liturgische formulieren? Doen ze nog wel recht aan de geïndividualiseerde geloofsbeleving van veel hedendaagse christenen? We praten er met hem over.

Een onverbloemde kijk op goed en kwaad in de geschiedenis van het christendom. Deze recensie verscheen oorspronkelijk in de Veluwse Kerkbode. Dit boek is mijns inziens een uitstekende poging om […]

Lans Bovenberg en Paul van Geest schrijven in Kruis en munt over de onmisbaarheid van waardenin de economie. Neurowetenschapper Margaretha Sitskoorn haakt aan vanuit haar discipline.

Psalmen, duizenden jaren oud. Ze zijn sinds hun ontstaan gereciteerd, gelezen, gezongen, berijmd, herdicht, geïmiteerd… “Tussen de uitersten van jubelende blijdschap en diepe vertwijfeling zijn alle menselijke emoties erin vindbaar” staat in het ‘Woord vooraf’ van De Nieuwe Psalmberijming (DNP).

Vanochtend maakte ik een wandeling met God. Ik verlangde al enige tijd naar meer contact met Hem. Ik ben zo druk geweest. Ik vind het moeilijk om rustig met Hem te praten. Een wandeling rond de Sloterplas geeft me de tijd en ruimte om rustig te worden en echt met God te spreken. Ik verlang ernaar dat Hij van zich laat horen.

De seizoenen zijn door God zelf bedacht en daarom ook veelzeggend als beelden. Het mooie van seizoenen is dat elk jaargetijde een eigen sfeer heeft. Elk seizoen heeft weer mooie kanten, maar het zijn wel verschillende kanten. Seizoenen zijn een mooi beeld van het geloofsleven, omdat ook in je geloof vaak een afwisseling merkbaar is: er zijn tijden waarin je meer moeite moet doen om je geloof vast te houden, er zijn ook tijden dat God zo dichtbij is dat je bijna je hand uit kunt strekken en Hem aan kunt raken. Althans, zo kán het zijn. De één heeft meer een op- en neergaande beweging in het geloofsleven dan de ander.