Claus Westermann, Grundformen prophetischer Rede
Wie een exegetische studie of commentaar raadpleegt op een van de oudtestamentische profetenboeken, komt in het literatuuroverzicht zeer vaak de studie Grundformen prophetischer Rede van Claus Westermann tegen, omdat er bijna altijd wel aandacht besteedt wordt aan de verschillende genres van de desbetreffende profetenteksten. Wie vervolgens de studie van Westermann zelf ter hand neemt, zal getroffen worden door de wat rommelige inhoud: een keurige structurering van (sub)genres, uniform behandeld, met opsomming van de eigen karakteristieken, treft men er onvoldoende in aan. De vermelde genres en de daarbij genoemde gegevens van literaire kenmerken en van aanwezigheid in de Hebreeuwse Bijbel weerspiegelen meer het ruwe resultaat van Westermanns wetenschappelijk lezen van profetische teksten dan een ordening zoals men dat in een handboek zou kunnen verwachten. Desalniettemin zijn de betekenis en invloed van Westermanns studie groot, omdat het de overgang van de ältere Formgeschichte naar de neuere Formgeschichte markeert en, op zijn manier, ordening biedt aan de vraag naar de profetische genres.
