Column Júlia: ‘Pas buiten je comfortzone groei je’

Afgelopen jaar was Júlia Herku de Jonge Theoloog der Nederlanden. Voor Theologie.nl schreef ze een columnserie waarin ze haar belevenissen en inzichten met ons deelde. Dit is haar laatste column waarin ze terugblikt op een belangrijk jaar in haar leven: ‘Ik heb met zóveel mensen mogen spreken over theologie, maar bovenal over Jezus.’

Ik heb een zwak voor nostalgie, dus terugkijkend op mijn jaar als Jonge Theoloog der Nederlanden zou ik liegen als mijn ogen kurkdroog zijn gebleven.
Wat heeft dit jaar veel voor mij betekend! Het voelt vreemd om terug te kijken op een jaar dat zó vol ervaringen en gevoelens zat. Veel daarvan zijn moeilijk in woorden te vatten. Vol enthousiasme begon ik aan het traject richting de verkiezing, zonder te denken dat het zover zou komen.

Toen werd mijn naam omgeroepen 13 november 2024. Daar stond ik dan, vol zenuwen, klaar om deze rol in ontvangst te nemen. Al snel voelde ik mij geroepen. Ik nam mezelf en deze rol serieus, ook al was het soms lastig om uit te leggen wat ik precies deed, en waarom ik het zo bijzonder vond.

Ik zou liegen als mijn ogen kurkdroog zijn gebleven

Klamme handen en een keycord

Het was ook een uitdagend jaar. Alles kostte veel tijd. Gemiddeld had ik twee interviews per week, elke maand één of twee preekbeurten of lezingen. Daarnaast schreef ik stukken (zoals deze column met veel plezier), deed onderzoek, werkte aan mijn project en hield me bezig met fondsen, financiën, facturen en sociale media. Er kwam zóveel bij kijken. En ja — soms was ik ook onzeker.

Naakt voelde ik mij wanneer een interviewer een vraag stelde waarop ik geen antwoord wist, of als ik in Hilversum met klamme handen bij de receptie met mijn keycord stond te wachten op de persoon die me zou komen ophalen. Ik was nerveus als ik wist dat mensen in een gesprek met mij probeerden te peilen of de jury wel de juiste keuze had gemaakt.

Maar het is waar wat men zegt: pas buiten de veilige grenzen van je comfortzone groei je. En groeien is ongemakkelijk; je hebt groeipijn. Ik heb gestotterd, niet altijd de meest theologisch onderbouwde antwoorden gegeven, toch prijs ik God en ben ik diep dankbaar als ik terugkijk op dit jaar.

Pas buiten de veilige grenzen van je comfortzone groei je

Mogen spreken over Jezus

Ik heb met zóveel mensen mogen spreken over theologie — maar bovenal over Jezus. Tijdens een tv-interview spreek je niet alleen met de interviewer, maar ook met de cameraman, de geluidsman en de redacteur die je vooraf belt voor een voorgesprek. Telkens opnieuw kreeg ik het voorrecht om iets te delen van wie Jezus is.

Ook met de jongeren die meehielpen bij mijn kunstproject Tussen Hemel en Huis (die ook te zien is tijdens de Nacht van de Theologie). De kwetsbaarheid in die gesprekken heb ik gekoesterd, en ik mocht zien hoe sterk ons godsbeeld verbonden is met onze jeugd. In mijn onderzoek ben ik dankbaar voor alle waardevolle gesprekken die daaruit voortkwamen.

Ons godsbeeld is sterk verbonden met onze jeugd

De heldere stem van het christendom

Dankzij fijne begeleiders en mensen om mij heen, en alle lof naar Yorick (die ik eind deze maand mijn man mag noemen) werd het een geweldig jaar. Het deed me goed te merken hoe ik mijn opleiding, juist als hbo-theoloog, kon inzetten. Met in de ene hand de Bijbel en in de andere hand die van de ander, mocht ik de praktijk en het geloof met elkaar in gesprek laten gaan. Vooral in de media was het een prachtige uitdaging om te laten zien dat de stem van het christendom mooi, verhelderend en vol kracht mag klinken.

Sociale media

Ik heb ook veel respect gekregen voor christelijke influencers. Wat kan het een uitdaging zijn om op sociale media het licht te laten schijnen op een verslavend soms giftig platform waar je zelf (tenminste, zo ervoer ik het) ook vatbaar voor blijft.
Volmondig kan ik benoemen dat de Heilige Geest daar werkt, dwars door de trends en algoritmes heen. Meer dan eens heb ik berichten mogen ontvangen van wildvreemden die, mede dankzij sociale media, Jezus hebben leren kennen.
Om een stem te zijn die Hém vertegenwoordigt en Hém een platform geeft in plaats van jezelf, ga daar maar eens aanstaan.

Het is een uitdaging om op sociale media het licht te laten schijnen

Wijzen op wat Hij doet

Dit jaar heeft me geleerd om de grenzen van mijn eigen kennen beter te herkennen, en daar open over te zijn. Ik heb nooit iets hoeven bewijzen; ik hoefde alleen maar aan te wijzen waar ik God zag, in de hoop dat de ander Hem ook zou zien. En overal, in de media, in gezinnen, in kerken, is er genoeg om naar te wijzen van wat Hij doet.

Al deze ervaringen neem ik mee als startende professional, in mijn werk als kerkelijk werker. Ook hoop ik hier en daar van betekenis te kunnen zijn in het publieke domein (al ga ik mijn werktelefoon vaker op stil zetten).

Ik hou zo erg van mensen, en ben zo dankbaar dat ik er daarvan nog meer heb mogen ontmoeten op deze manier. Prijs de Heer!

Ik sluit graag af met de laatste woorden uit mijn promotievideo en plan:

Zo is mijn enige hoop dat iedereen weer thuis mag komen in de armen van de Vader.

Amen

Op donderdag 13 november wordt de nieuwe Jonge Theoloog der Nederlanden gekozen tijdens de Nacht van de Theologie. Wil je erbij zijn?