Crisis
Mw. drs. E. Hoebe-de Waard is als gemeentepredikant verbonden aan de Protestantse Gemeente Wageningen. Zij is lid van de redactie van Ouderlingenblad
Soms ineens kun je in je leven in een crisis belanden, een noodsituatie, waardoor het gewone doen ernstig verstoord raakt.
Een groot conflict tussen partijen, waardoor er spanningen ontstaan, kan uitlopen op een crisissituatie en in de relationele sfeer spreken we dan van een relatiecrisis.
Daarnaast kun je ook een interne crisis hebben, zoals een geloofscrisis, een identiteitscrisis of een crisis door psychische problemen.
Wat voor crisis het ook is, het belemmert je zicht op de toekomst, zorgt ervoor dat je vastzit en niet weet hoe je eruit moet komen. Het maakt ook dat je je moeilijk kunt verbinden met de ander, of met jezelf. Een crisis is pittig en het kan je fysiek en emotioneel uitputten. Bondgenoten, mensen die er zijn, die luisteren, die langdurig trouw zijn, zijn heel belangrijk.
Getekend verdergaan
Jakob, de man die als jonge jongen zijn broer heeft verraden en toen is weggevlucht, is op weg naar huis. Hij is een rijk man geworden, met vrouwen en kinderen en een groot bezit. Maar hij is nerveus, hij heeft zijn broer na zijn verraad niet meer gezien. Hoe zal het weerzien zijn?
In de nacht voor de ontmoeting worstelt hij. Is de worsteling nodig om af te rekenen met het verleden en de toekomst helder voor ogen te krijgen?
De worsteling is langdurig. Jakob komt er getekend uit, zijn heup is ontwricht. Én hij komt eruit met een nieuwe naam: Israël, wat betekent: ‘God heerst’. We horen hoe de zon opkomt en het licht doorbreekt – Jakob kan de oversteek maken, zijn toekomst tegemoet.
Crisis
Sophie en Jeroen zijn op het oog een gelukkig stel, met leuke kinderen. Ze vertellen me dat dat de buitenkant is, in werkelijkheid zitten ze midden in een crisis. Sophie is depressief en Jeroen probeert alle ballen hoog te houden, thuis en op het werk. Het put hen beiden uit. Sophie voelt zich verdrietig en schuldig, Jeroen is lichamelijk op en voelt zich machteloos ten opzichte van de depressie. Ze zien geen uitweg meer, leven bij de dag, maar meer dan ‘overleven’ is het niet. Ze vertellen hoe belangrijk de mensen voor hen zijn die trouw blijven, juist nu het zo lang duurt en zij niet meer de enthousiaste en energieke mensen zijn. Ze vragen of ik met hen wil bidden, want ze willen God danken voor de mensen die hen nabij blijven. Die liefde en trouw zien ze als een geschenk van God.
Trouwe God,
we bidden u voor Jeroen en Sophie, die worstelen, elke
dag weer.
Ze verlangen zo naar licht, naar een toekomst,
waarin ruimte is om volop en voluit te leven.
We danken u voor ieder die hen trouw blijft in deze
moeilijke tijd,
hun familie en vrienden, die er altijd zijn.
We bidden u: blijf Gij hen ook nabij en geef hen zicht op
de toekomst.
Amen
