De deuterocanonieke of apocriefe boeken van de bijbel en de hebraica veritas

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Om inzicht te krijgen in hoe we de Bijbel vandaag de dag moeten lezen, moet je niet alleen maar kijken naar de historische context, zegt Jirska van Hooijdonk. Je moet ook rekening houden met andere lagen en betekenissen in de tekst. Maar als de Bijbel niet een geschiedenisboek is en je gelooft dat niet alles echt is gebeurd zoals het is geschreven, hoe lees je de Bijbel dan wel? Van Hooijdonk zocht een antwoord op deze vraag en deelt haar inzichten in het boek Is de Bijbel echt gebeurd? Lees hieronder de proloog.

Bijbelverhalen raken ons vaak het meest via gewone mensen: een boer met eeltige handen, een belerende wetsleraar of een vrouw die mopperend vijgen verkoopt. Maar hun tweeduizend jaar oude wereld en gewoonten en gebruiken staan vaak mijlenver van ons leven af. Dit kan ervoor zorgen dat we de verhalen niet goed interpreteren. Raymond Hausoul schreef het boek Zo leefde Jezus, een boek dat je helpt de bijbelverhalen over Jezus beter te begrijpen. Het dompelt je onder in de wereld waarin Jezus leefde. Tom gaat met Raymond in gesprek over de tijd waarin Jezus leefde.