Menu

Basis

Deel het bloed en de tranen

Je bent kansloos, je weerstand lijkt gebroken. Je bent een kop van jut, een speelbal, een pleziertje waarmee men kan doen wat men wil. Achteloos. Alleen in jouw eigen hoofd ben je nog vrij. Maar valt er in deze duisternis nog iets te voelen? Is er ergens nog een schreeuw te vinden, een miniem teken van verzet? Je verblijft binnen je eigen schedel. Maar denken lijkt daar onmogelijk. Je bent verdoofd, uitgeschakeld, er is niets dat nog bescherming biedt. Schamen doe ik me, als ik jouw gezicht zie. Deze doornen – het woord pijn is hiervoor nog te klein. Ik

Wellicht ook interessant

Nieuwe boeken