Een vieze oude man

Franciscus van Assisi verliet het aardse leven in de nacht van 3 op 4 oktober in 1226. Achthonderd jaar na zijn sterven blijft hij christenen en seculieren inspireren met zijn radicale naleving van het evangelie. De Italiaanse journalist en bestsellerauteur Aldo Cazzullo schreef een biografie over het leven van Franciscus die hij ziet als ‘de eerste Italiaan’. Lees hieronder een deel van het voorwoord van Thomas Hontelez, directeur van de Franciscaanse Beweging.

Wie schrijft over politiek in de eerste eeuw, in het Nieuwe Testament, moet zich er allereerst rekenschap van geven dat de term in zekere zin een anachronisme is. Politiek en religie zijn allebei moderne labels die betrekking hebben op ideeën en instituties. Zo wordt religie meestal gezien als een samenspel van overtuigingen en rituelen die in georganiseerde vorm door een geloofsgemeenschap gepraktiseerd worden. Er is een normatief element aan: dit moet je wel geloven, dat niet. En er is een sociale organisatievorm aan verbonden. Hetzelfde geldt voor ‘de politiek’: ook hier is het een samenspel van ideeën en praktijken, verbonden aan organisaties als een parlement en politieke partijen. Bij het bestuderen van de politieke dimensies van het optreden van Jezus moeten we dit anachronistische aspect van beide termen in ons achterhoofd houden.

Gesprekssuggesties bij het september nummer van Open Deur, over ‘Struikelteksten’.