Ester, een vrouw uit duizenden
Een ‘schoonheidswedstrijd’ in twijfel getrokken
Als Ester wordt gelezen vanuit de vergelijking met een hedendaagse schoonheidswedstrijd, is de lezer wellicht geneigd te denken dat aan de schone vrouwen in het koninkrijk een buitenkansje wordt geboden. Misschien fronst hij nog met de wenkbrauwen bij de gedachte dat er als het ware een ‘wervingsreserve’ wordt aangelegd voor de hoogste functie in het land (voor vrouwen) op basis van schoonheid en behaagkunst. Maar verder lijkt het: iedereen gelijk en dat de beste moge winnen in een schoonheidswedstrijd die zo in aanmerking komt voor het Guinness Book of Records. Wat de koninklijke adviseurs de koning voorstellen, lijkt immers op de langdurigste schoonheidswedstrijd ooit, met de meeste vrouwen in de eindronde en met de hoogst mogelijke inzet. Ga maar na: de ereprijs is de hoogste post die voor een vrouw in het wereldrijk bereikbaar is, de positie van koningin. De mooiste vrouwen uit het rijk worden bijeengebracht en krijgen dan nog eens een jaar lang een schoonheidskuur. Als Ester aan de beurt is, zijn we al vier jaar verder (vergelijk Est. 2:17 met Est. 1:3). Ruim duizend vrouwen zijn haar dus al voorgegaan, en toch gebeurt het: zoals ze eerst in de gunst stond van de hoveling, verwerft ze ook de gunst van de koning. De beste heeft gewonnen. Of niet soms?
