InleidingDe ‘moderne’ beeldcultuur verdringt in velerlei opzicht de woordcultuur. Toch kunnen we niet stellen dat de beeldcultuur pas iets is van de laatste decennia. Integendeel. Een groot deel van de christenheid kent van oudsher beelden die een rol spelen in de liturgie. Iconen, tweedimensionale beelden, nemen in de kerken van de oosters-orthodoxe traditie een voorname plaats in. In rooms-katholieke kerkgebouwen zien we naast schilderstukken driedimensionale beelden.Waar de reformatoren zich bepaald niet enthousiast over de twee- en driedimensionale beelden hebben geuit, wil ik er nu al op wijzen dat de gereformeerde traditie niet een ondubbelzinnig ‘neen’ heeft laten horen. Dat blijkt