Basis

Geloven als dorst en gedicht

(Beeld: Mrika Selimi/Unsplash)

Wat betekent het om te geloven, als zeker weten onmogelijk is? De Anglicaanse priester Dirk van Leeuwen nodigt uit tot bezinning. Wat als geloof geen antwoord is, maar dorst? Een heilig verlangen dat zich uitdrukt in poëzie, stilte en stamelende taal. “Zoals een hert naar water smacht, zo hunker ik naar U, o mijn God.” Een beeld van dorst — van diep verlangen. Deze woorden uit Psalm 42 raken iets fundamenteels in ons: het verlangen dat in elk geloof besloten ligt. Niet het zeker weten. Niet het begrijpen. Maar het uitzien, het hopen, het roepen. Geloven als dorst: het hert

Wellicht ook interessant

De extase van Clara en Franciscus tijdens een eenvoudige maaltijd

None

Clara van Assisi, de lichtende

Armoede en zusterschap – dat was essentieel voor de heilige Clara van Assisi. Ze was een volgeling van Franciscus van Assisi, die ze persoonlijk kende, en wist een eigen draai te geven aan zijn spiritualiteit. Wat kan haar religieuze leven nu voor ons betekenen? Zuster Emmanuël Maas is claris en neemt ons mee in de spiritualiteit van haar kloosterorde.

None

Jouw en mijn verhaal

Het vertellen of opschrijven van ons levensverhaal helpt ons dit verhaal te ordenen. Soms zien we betekenis in wat we hebben meegemaakt. Ook kunnen anderen ons hierop wijzen.

Basis

Twee stappen vooruit, één achteruit

Het levensverhaal van Jozef doet denken aan Ganzenbord. Jozef wint een veelkleurige mantel, verliest al zijn punten wanneer hij in de put belandt, en moet beurten overslaan in de gevangenis.