Diaconaat
De eerste doelstelling van de Verenigde Naties voor duurzame ontwikkeling gaat over armoede: ‘vóór 2030 zijn alle vormen van (extreme) armoede uitgebannen’. Wanneer is iemand in armoede? Waar ijk je dat aan? Dit doel vraagt om een weg: op welke wijze wordt er gewerkt aan deze belangrijke doelstelling?
Wat is armoede? Hoe wordt dat gedefinieerd, wie is arm en wat doet het met mensen en samenlevingen? De verleiding is groot uit te wijden over definities, nuances en verschillen. Maar armoede gaat over mensen, individuen. Gaat het ook over ons?
Protestantse zendelingen noemden hun katholieke collega’s aan het begin van de vorige eeuw ‘vijandige broeders’. Het waren weliswaar broeders, maar ze leefden in grote onmin. Omgekeerd vielen ook harde woorden. Protestanten kregen het verwijt schismatiek en afgedwaald te zijn. Het recht om zending te bedrijven hadden ze daarmee ten enenmale verspeeld.
Tegenover vervlakking en heerschappij van tradities kwam de Reformatie op voor de geldigheid van de Bijbel als Woord van God voor heel het persoonlijke, kerkelijke en maatschappelijke leven. Een belangrijke waarde die vanaf de Reformatoren via de gereformeerde leer is doorgegeven. In het kader van ‘500 jaar Reformatie’ sprak TussenRuimte met Arjan Hilbers, zendingsconsulent van de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK), over de vraag wat zending vanuit gereformeerd perspectief voor dit kerkgenootschap betekent en welke ontwikkelingen hierin zichtbaar zijn.
Zending in Japan kreeg in de afgelopen maanden wereldwijde aandacht door de indrukwekkende film ‘Stilte’, gebaseerd op het gelijknamige boek van Shusake Endo. Ik las het boek toen we net als kersverse zendelingen in Japan waren aangekomen.
‘Brazilië is het grootste katholieke land ter wereld en iedereen zou de ‘padres’ moeten kennen, zeker in het binnenland waar ik werk’, schrijft Jan Rietveld, terwijl hij zich afvraagt hoe het komt dat zijn kerk buiten het bereik van mensen in de marge is komen te liggen. Laura Dijkhuizen schetst hoe er bij evangelische christenen na het ‘schaapjes stelen’ meer ruimte komt voor dialoog en hoopt op een vruchtbare kruisbestuiving.
Geeske Zijp en Tanny Hagens zijn uitgezonden door Leprazending Nederland. Zij wonen en werken al decennialang in verschillende landen in Azië en Afrika. Geeske werkt in Tsjaad en heeft een korte periode in de Democratische Republiek Congo gewerkt, waar zij enkele keren moest evacueren. Tanny werkte in Thailand en Myanmar, maar vooral in Indonesië. Sinds ruim een jaar werkt zij in Ethiopië. Wat zijn hun ervaringen en belevingen in de lokale kerk* in een voor hen andere cultuur en context?
Een nieuwbouwwijk kan er prachtig uitzien, dat is geen garantie voor onderlinge verbinding en betrokkenheid. In Nijmegen-Noord zetten ze het café erbij in…
Soms zijn ingrijpende gebeurtenissen, rampen zelfs, nodig om veranderingen mogelijk te maken…
