Diaconaat
Midden-Nepal, april 2015. Een enorme aardbeving met een kracht van 7,8 trof het land. Met als gevolg 8.000 doden, 22.000 gewonden en een miljoen verwoeste huizen. Een tweede beving in mei veroorzaakte, volgens de regering destijds, 37 doden. Hulp was geboden. Een kijkje in de keuken van een Amerikaans-Luthers wederopbouwproject.
Geschiedenis en activisme gaan goed samen, zegt Tayfun Balcik. Martijn van Leerdam zocht hem op in zijn nieuwe huis voor een gesprek over volkshuisvesting, woonprotesten en mensenrechten. Tayfun, jij bent […]
We hebben de neiging om te tellen in de kerk. Tellen is fijn: je hebt een objectief resultaat en je kunt vergelijken. Scoor ik meer dan een ander? Was het vroeger beter of slechter? Beleidsmakers zijn vaak dol op tellen. Kwantitatieve gegevens maken evalueren ogenschijnlijk eenvoudig en het is ook makkelijk om inkomsten en uitgaven verantwoord op elkaar af te stellen. Heel begrijpelijk dus, maar het gaat mis als kwaliteit op de tweede plaats wordt gezet en zelfs uit het zicht raakt.
Als vergrijzing eenmaal op de agenda staat – niet als probleem maar als nuchtere constatering –, en als we met een diaconale blik de gezichten zien van de mensen om wie het gaat, dan rijst als vanzelf de vraag: “Wat nu?” Daarom nog een laatste deel van dit drieluik, gericht op de praktijk. Met aandachtspunten en aanbevelingen voor kerkelijke gemeenten, parochies en werkers in de kerk die met het thema aan de slag willen.
Het ‘grijze spiegelbeeld’ van de kerk vraagt om nuancering. Wie zijn eigenlijk ouderen? En wat is, in dit kader, de betekenis van diaconaat? Tot het verstaan en beantwoorden van de diaconale roeping behoort in ieder geval: recht doen aan de mensen die we ontmoeten – ouderen zo goed als jongeren, en anderen – in de kerk en daarbuiten.
Met hun grote bijdragen aan de kerk, zou je zeggen dat ouderen een krachtbron zijn voor de kerk. Toch komen we ‘vergrijzing’ zelden in positieve zin tegen in gesprek over en binnen de kerk. Maar gaat er daarmee niet te veel aandacht uit naar het voortbestaan van de kerk, in plaats van naar haar eigenlijke roeping?
Er is geen schaarste als het om schaamte gaat. In de praktijk blijkt de drempel om bij financiële problemen om hulp te vragen nog steeds groot. Maar Gerrit van Dijk ziet voorzichtig perspectief in de kabinetsplannen over schulden.
Zoiets simpels als samen de kerstboom en de tafel voor een kerstmaal versieren, kan jonge mensen uit heel verschillende landen en culturen bij elkaar brengen. Verhalen borrelen op en vertellers komen tot bloei.
Predikante Bettelies Westerbeek woont en werkt in de Haagse Moerwijk. Jaarlijks organiseert zij een veel bezocht kerstwandeltheater, langs scènes uit het kerstverhaal
