Geloof

Heilig gras, clubiconen, de hand van God – in de voetbalwereld barst het van de religieuze symboliek. Supporters zingen op zondag hun liederen, verlangen vurig naar een overwinning en danken het team na de weelde van drie punten. Bovendien lijkt er op het professionele veld ruimte te zijn voor ‘echte’ religie. We zien voetballers kruisjes slaan, het gras kussen en bezield omhoog wijzen na een doelpunt. In deze serie leggen we voetbal en geloof naast elkaar: wat hebben ze gemeen en wat juist niet? Dit keer is sportjournalist Frank Van de Winkel aan het woord over geloof in het Belgische en Nederlandse nationaal voetbalelftal.

Hoe doen ze het toch, die theologen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Ruben van Wingerden en horen we de drijfveer achter zijn woordendrift.

Hoezeer de mens er ook een rommeltje van maakt, God blijft verbonden aan zijn schepping. Hij is trouw aan het verbond dat Hij met mensen is aangegaan. Zoals God trouw is aan mensen, zijn mensen geroepen trouw te zijn aan elkaar.

Op meerdere plaatsen in de Bijbel lezen we dat mensen wanhopen. Denk bijvoorbeeld aan het volk Israël in de woestijn, Job die alles kwijtraakt, de profeet Elia die het opgeeft. Op die momenten voorziet God.

Wanneer Jezus terugkeert naar God, laat Hij zijn leerlingen niet als wezen achter. Hij belooft hun de Geest.

Piekeren over werk, relaties of de zin van het leven – we doen het allemaal. Soms blijf je in rondjes draaien, maar dat hoef je niet langer alleen te doen. Onze zingevingsexpert Mathieu van Kooten draait vanuit het klooster Nieuw Sion een rondje met je mee. Maandelijks beantwoordt hij de ‘grote vragen’ van lezers. Dit keer de vraag: ‘Moet ik kiezen voor een studie die bestaanszekerheid biedt, maar waar ik niet heel enthousiast over ben, of juist een die mij zinvol en verrijkend lijkt maar met minder perspectief?’

Mensen kunnen stress ervaren door de dingen die ze zijn gaan geloven over God, gehoorzaamheid en schuld en over wat veilig en gevaarlijk is. Deze stress kan invloed hebben op relaties, werk, identiteit en gezondheid. Inge Bosscha noemt dit ‘geloofsstress’ en wijdt er een drietal artikelen aan. In het vorige artikel schreef ze over belemmerende geloofsovertuigingen. In dit slotartikel neemt ze het geloof zelf onder de loep. Wat doe je als de leer ervaren wordt als een last?

Net als het boek De weg van de vrede van Stefan Paas gaat dit boek van Jan Scheele-Goedhart over wat vroeger ‘het wezen van het Christendom’ werd genoemd: waar draait het in het christelijk geloof om? Stefan Paas schreef zijn boek om mensen die niet bekend zijn met het christelijk geloof om aan hen uit te leggen waar het in het christelijk geloof om draait. Scheele-Goedhart schrijft zijn boek juist voor de breedte van de oecumene, omdat hij merkt dat ook trouwe kerkgangers niet echt weten waar het in het christelijk geloof om draait.

Voor de boek ben ik eigenlijk niet de geëigende recensent om de inhoud te beoordelen. Paas schreef dit boek voor degenen die niet bekend zijn met het christelijk geloof. Het is niet een neutrale introductie op het christelijk geloof, maar een met passie geschreven in de hoop dat er een vonk overspringt en er bij de lezer iets gebeurt en er iets van liefde voor het christelijk geloof ontstaat.