Praktische theologie

November is de maand van de dood. Allerheiligen, allerzielen, halloween en de laatste zondag van het kerkelijk jaar: eeuwigheidszondag. Het is een mix van christelijke en niet-christelijke tradities, met diverse historische achtergronden. Ze hebben gemeen dat we stil staan bij de dood, en in het bijzonder bij hen die ons – de levenden – zijn voorgegaan. Kerken geven daar heel verschillend aandacht aan en de rituelen die daarbij horen, zijn het terrein van de liturgen. In deze blog vooral een vijftal pastorale gedachten.

Onlangs verscheen et nieuwe boek van schrijfster en organisatieadviseur Rianca Evers-den Ouden. Samensturing in de kerk. Samen op weg gaan naar een bloeiende gemeente is de opvolger van haar managementboek Samensturing. Met medeauteur en theoloog Wilbert de Goei schreef zij Samensturing in de kerk als handreiking om na te denken over de vraag hoe het idee van gedeeld leiderschap en gedeelde verantwoordelijkheid, de kerk van vandaag terug kan brengen naar haar oorspronkelijke bedoeling en bediening.

Voor wie hoog te paard zit, ziet de omgeving er heel anders uit dan voor wie op een ezel rijdt. Wie een comfortabel huis heeft, weet vaak niet hoe het […]

Voor de tweede zondag van Advent Gabriël ging haar huis binnen en zei: ‘Gegroet Maria, je bent begenadigd, de Heer is met je.’(Lucas 1:28) Schriftlezing: Lucas 1: 26-38 Het eigene […]

Wat zijn de grenzen van de huidige geestelijke gezondheidszorg? En welke onmacht en ethische dilemma’s brengt dit met zich mee? Welke rol speelt ‘hoop’ als er sprake is van onmacht? 5 november a.s. vindt het congres van het KICG hierover plaats.

Een uitvaart is een emotioneel en indringend gebeuren, die tegenwoordig ook steeds meer persoonlijk en uniek lijkt te moeten zijn. Kerkelijke en seculiere uitvaarten zijn soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Wat maakt het afscheid eigenlijk tot een kerkelijke uitvaart?

In de afgelopen decennia is er veel veranderd bij uitvaarten in Nederland. Die veranderingen zijn zichtbaar op verschillende niveaus. In dit artikel passeren enkele trends de revue, én worden kritische vragen gesteld bij de ‘persoonlijke uitvaart’ van tegenwoordig.

Wie bepaalt de inhoud van de dankdienst voor het leven van een geliefde die is overleden? Mag je, vóór je dood al, je wensen kenbaar maken en erop vertrouwen dat je nabestaanden hier zorg voor dragen? Of heb je daar niets over te zeggen, en zijn het de nabestaanden die bepalen hoe de dankdienst ingevuld wordt?

In steeds meer gemeenten worden uitvaarten niet alleen meer geleid door de predikant of kerkelijk werker, maar ook door gemeenteleden. Hoe heeft deze ontwikkeling zich ingezet?