Praktische theologie

Het boekje is geschreven kort na het overlijden van Franciscus van Assisi in 1226, door een auteur die ons onbekend is maar wel heel goed thuis was in religieus en spiritueel leven en goed vertrouwd met Franciscus, il Poverello, ‘de kleine arme’. Gekleed in een oude, ruige, vele malen verstelde monnikspij, liep hij blootvoets ontelbare kilometers over Italiaanse wegen om overal zijn boodschap te verkondigen: ‘Vrede! De Heer geve je vrede.’ Hij was de zoon van de rijke lakenkoopman Bernardone van Assisi. Diens rijkdom, weelde en aanzien had hij versmaad, die letterlijk van zich afgegooid op het marktplein van Assisi om zo naakt ‘de naakte Christus’ te kunnen volgen.

Ik hoorde dit alles en ik beefde vanbinnen, ik vernam het en mijn lippen trilden. Mijn botten werden aangevreten, ik stond te trillen op mijn benen, wachtend op de dag […]

Eeuwigheidszondag of Laatste zondag van het kerkelijk jaar Dit zegt de HEER: Ga niet naar een huis waar een rouwmaaltijd gehouden wordt; rouw niet mee en toon geen medeleven, want […]

In het gedicht ‘Wie ben ik’ geeft Bonhoeffer een inkijkje in zijn ziel. Het gedicht getuigt van de enorme worsteling tussen depressie en wanhoop, innerlijke kracht – of is het […]

Afgelopen jaar ben ik dertig geworden en dat betekent dat ik bij de generatie hoor die de mooie naam ‘millennials’ heeft gekregen. Geboren tussen 1980 en 1995 is dit de […]

In dit hervormingsnummer willen we ook aandacht besteden aan hernieuwing binnen een oude traditie. Jonge loot op oude stam. Hélène Leijendekkers vertelt.

Alleen God schept uit het niets. Wij mensen maken van iets iets anders. We hergebruiken elementen die beproefd zijn en die hun bestaansrecht hebben bewezen. Hervorming mikt op verfrissing, terug naar de bronnen, stof eraf, verder in de oorspronkelijke richting. Hoe is dat met het religieuze leven? In Nederland zien we veel kloosters sluiten.

Het westerse denken is gewend te denken in termen van subject en object. Hierbij staat een handelende, bepalende persoon tegenover iets of iemand die dit handelen ondergaat. In het diaconaat is deze denkwijze veel bekritiseerd, omdat het leidt tot een scheve machtsverhouding tussen gever en ontvanger. Trees Versteegen kijkt naar deze relatie aan de hand van de begrippen normaliteit en schaamte. Ze pleit voor een veelvormig subject en erkenning van het mysterie in de relatie tussen gever en ontvanger.

Erik Borgman (1957) is hoogleraar Theologie van de Religie en directeur van het Tilburg Cobbenhagen Center van de Universiteit van Tilburg. Ook is hij leken-dominicaan. In zijn denken is hij […]

De christelijke traditie kent van oudsher een nauwe verbinding tussen het brood van het Avondmaal en het brood van de diaconie. De woorden ‘breken en delen’ verbinden de liturgische en […]