Systematische theologie

Sinds vorig jaar bezoeken Johan (33) en Aline (29) regelmatig met hun kinderen Joas (2) en Eva (4) de zondagse samenkomsten in de gemeente. Ze komen uit een traditionele kerk in het centrum, maar voelen zich aangetrokken tot de diversiteit van sprekers, de liedkeuze en het kinderwerk in onze gemeente. Na een jaar sluiten ze zich graag aan als vriend van de gemeente. Tijdens het kennismakingsgesprek wordt gevraagd welke taken ze in de kerk zouden willen oppakken. Een ongemakkelijke stilte volgt. ‘Moet dat dan?’ Veel contact met andere mensen uit de kerk hebben ze niet. Ze bezoeken tweemaal per maand de samenkomsten, de andere zondagochtenden worden gevuld met mountainbiken en andere kostbare tijd en aandacht voor het gezin, die doordeweeks nogal eens ontbreekt.

Ton Bernts is vanaf 1992 verbonden aan het Kaski, onderzoekscentrum voor religie en samenleving. Aanvankelijk begon hij als senior-onderzoeker en sinds 2003 is hij directeur van dit centrum. Hij studeerde […]

Over geven, evenementen en loterijen In deze nieuwe rubriek willen we een hedendaagse veranderingen signaleren binnen de kerk of van de kerk in relatie tot de samenleving – wat valt […]

Vandaag delen we een reactie van Wim Vermeulen op het boek Een toekomst die groter is dan het verleden van Samuel Wells.

Waarom ‘een duik’ in de theologie van Van Ruler? Van Ruler gebruikt in zijn theologiseren vaak uitdrukkingen met beweging. Denk maar aan de volgende expressies: Het beeld van een duikplank […]

Kanaän, Israël, Palestina: drie historische namen voor één landje op het kruispunt van drie werelddelen, momenteel bewoond door twee volken die het allebei claimen, maar in een ongelijke machtsverhouding. Van wie is dat land? Van de Israëli’s? Van de Palestijnen? Van allebei? Van geen van beide? Is het van God? Heeft God het aan één van deze volken gegeven? Of aan beide? Deze vragen houden theologisch Nederland al enkele decennia sterk verdeeld. De pijnlijke tweestrijd in het beloofde land zelf horen we terug in het debat.

Paul Silas Petersons The Early Barth,1 een studie die een bewerking vormt van het manuscript waarop hij aan de universiteit van Tübingen zijn Habilitation haalde, is al even provocatief voor bewonderaars van de theoloog Karl Barth als zijn in 2015 uitgegeven Dissertation over Hans Urs von Balthasar was voor diens, met name diens Rooms-Katholieke bewonderaars.2

In veel kerken klinkt op zondag de Apostolische Geloofsbelijdenis. Met deze belijdenis wordt onder andere het geloof in God als Schepper van hemel en aarde uitgesproken. Gelovigen kunnen daar vragen bij hebben. Op school leren onze kinderen dat de aarde minstens vierenhalf miljard jaar oud is, dat de mens (homo sapiens) zeer laat, zo’n 200 duizend jaar geleden, op het wereldtoneel is verschenen en uit een primaat is ontstaan.

De heruitgave van het Verzameld Werk van A.A. Van Ruler is bezig te ver-schijnen, compleet met annotaties, die wezenlijk bijdragen tot een goed ver-staan van deze grote en markante theoloog.1 Recent verscheen het deel rond kerkrecht, kerkorde en ambt. De meest typerende uitspraak die ik van Van Ruler ken, is die van het ecclesiologische karretje. Telkens weet hij kerk en ambt te relativeren door te zeggen: “De kerk is niet meer dan het karretje, waarop het Woord van God zich door de eeuwen en de volkeren op aarde beweegt” (290, 465, 473).