Ik ben de deur

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. November is de maand van het herdenken van de overledene, de laatste zondag van het kerkelijke jaar, de zondag Christus Koning. En daarmee van verlangen naar Gods eeuwig Rijk, het nieuwe Jeruzalem.

In deze rubriek wordt door ArtWay een kunstwerk uitgelicht, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. In de zomertijd lezen en overdenken we verhalen over Jezus’ rondgang door het Joodse land. Verhalen die ook ons, hier en nu, kunnen raken. Zijn wij zoveel anders dan de mensen die Jezus, toen en daar, ontmoette…?

Wie schrijft over politiek in de eerste eeuw, in het Nieuwe Testament, moet zich er allereerst rekenschap van geven dat de term in zekere zin een anachronisme is. Politiek en religie zijn allebei moderne labels die betrekking hebben op ideeën en instituties. Zo wordt religie meestal gezien als een samenspel van overtuigingen en rituelen die in georganiseerde vorm door een geloofsgemeenschap gepraktiseerd worden. Er is een normatief element aan: dit moet je wel geloven, dat niet. En er is een sociale organisatievorm aan verbonden. Hetzelfde geldt voor ‘de politiek’: ook hier is het een samenspel van ideeën en praktijken, verbonden aan organisaties als een parlement en politieke partijen. Bij het bestuderen van de politieke dimensies van het optreden van Jezus moeten we dit anachronistische aspect van beide termen in ons achterhoofd houden.