Menu

Basis

In leven en sterven naast de ander zitten

Ook mensen die alleen in het leven staan, komen te overlijden. In Amsterdam werkt de straatpastor, om die mensen te begeleiden in leven en sterven. Voor hen worden – sobere en goedkope – gemeentelijke uitvaarten verzorgd. Ook worden de gestorvenen door de levenden elk jaar herdacht. Als ik aan kom fietsen in het Vondelpark roept een vrouw enthousiast: ‘zij gaat mij begraven!’ Het Straatpastoraat van de Protestantse Diaconie Amsterdam is mede ontstaan, omdat er mensen overlijden die bekend zijn met het leven op straat. Niet alleen om de doden te begraven, maar ook om de mensen bij te staan die

Wellicht ook interessant

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Nieuwe boeken