Toen ik enkele maanden studieverlof aan het liturgisch jaar wijdde en er vervolgens een boek over ging schrijven waren de reacties verschillend. Aan de ene kant merk je een toenemende belangstelling voor het liturgisch jaar. Bij predikanten, maar ook bij mensen die actief zijn in het kinderwerk en liturgisch bloemschikken en bij andere kerkgangers. Maar ik kreeg ook verbaasde reacties. Is het niet jammer daar zoveel energie in te steken? Is dit niet iets voor liturgische perfectionisten, die kicken op liturgische hoogstandjes, waar de gemeente niets mee opschiet? Heeft deze studie enige relevantie voor de kerk in onze cultuur? In
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden