Met de kinderen: Aandacht voor het kyriegebed

Bij Marcus 10,46-52

Uitleggen

De roep van Bartimeüs: ‘Zoon van David, Jezus, heb medelijden met mij!’ zien we in de liturgie terug in het kyriegebed ‘Heer, ontferm U.’ Zoals Bartimeüs Jezus aanroept vanuit zijn nood, zo doen wij dat ook voor de nood in de wereld.

Een van de jongeren uit mijn gemeente klaagde eens dat de dienst altijd zo somber begint. Als hij op zondag binnenkomt, is hij goed van zin; waarom is er dan allereerst zo’n zwaar gebed? Grote kans dat bij veel gemeenteleden, ook de kinderen, deze indruk leeft: we beginnen de dienst plechtig en zwaar. Pas bij het kindermoment komt er leven in de brouwerij.

Het kan geen kwaad (nog) eens aan de gemeente uit te leggen waarom we de dienst met een kyriegebed beginnen. Zelf gebruik ik daarvoor de vergelijking met het thuiskomen na een vervelende dag: je fiets is gestolen, waardoor je moest lopen en toen ging het ook nog regenen. Je stort neer op een stoel en allereerst komt alle ellende eruit. Dat gezegd hebbend kijk je de ander aan en zeg je: ‘Zo, dat moest me even van het hart.’ En dan pas kan het gewone gesprek beginnen.

Zo is ook het kyriegebed – we komen binnen in het huis van God, en alles wat er eerder die week gebeurde staat nog op ons netvlies. We zijn vol van alle ellende in de wereld. Dat moet eerst gezegd, tegen iemand die wil luisteren. Sterker nog: juist omdat iemand luistert, durven we het eruit te gooien. Dat lucht op. Pas dan is er ruimte om te luisteren naar wat de ander ons te zeggen heeft.

Doe-ding

Laat voorafgaand aan het kyriegebed aan de kinderen een paar krantenfoto’s zien van wat afgelopen week gebeurde. Kies onderwerpen waarvan de (oudere) kinderen kunnen weten waar het over gaat. Benoem met elkaar wat je ziet op de foto’s.

Vertel dat we de dienst beginnen met bidden om wat we net zagen en hoorden van wat deze week gebeurde. We noemen het voor God, omdat we geloven dat God om de wereld geeft en naar ons wil luisteren en ons helpt.

NB. De grote mensen hoeven de foto’s niet kunnen zien. Het gaat ook niet om de ‘juiste’ duidingen. Als de kinderen zien dat mensen op de foto bang zijn (en niet weten van welk conflict sprake is, ook al is het nog zo actueel), dan is dat de bewoording van het gebed: ‘We bidden voor mensen die bang zijn.’

Bij Marcus 10:46-52