Premium

Offer, bloed

Geloofstaal & cultuurtaalIn de klassieke leer van de verzoening nemen de begrippen 'offer' en 'bloed' een centrale plaats in. Ze zijn nauw verbonden met de duiding van de kruisdood van Jezus Christus als plaatsvervangend lijden voor de zonden van mensen. Het geloof in 'reinigend bloed' roept niet alleen buiten de kerk, maar ook daarbinnen bij velen gevoelens van bevreemding op. Een nagalm van de offerdienst in de tempel klinkt nog door in de kerkelijke uitdrukking 'dienst der offeranden' ter aanduiding van de collecten in de eredienst. In het algemene taalgebruik zijn verschillende oude betekenisaspecten van de woorden 'offer' en 'bloed'

Wellicht ook interessant

Basis

Bijbelvertalen op kleine schaal

De Bijbel is wereldwijd het meest vertaalde boek. Maar nog steeds zijn er mensen, volken, die geen ‘eigen’ Bijbel hebben en is er werk voor vertalers… In één van de talen op Papoea Nieuw-Guinea verscheen onlangs zo’n eigen Bijbelvertaling. Feestelijk en met grote vreugde werd die in ontvangst genomen. De vertaalster vertelt…

creative E-learning Concept Book and Laptop 3d render

None

Wie krijgt het eerste woord?

De snelheid waarmee generatieve AI het werkveld van vertalen binnendendert, is adembenemend. De vraag of vertalers AI moeten inzetten voor hun werk is achterhaald, het gaat om de vraag hoe. Dit gaat ook het werk van Bijbelvertalers aan. In het Nederlands, met onze rijke vertaaltraditie en beschikbare Bijbelvertalingen, springt het niet zo in het oog. Wereldwijd ligt dat anders.

Schilderij De Leviet in Gibea van Gerbrand van den Eeckhout

Basis

Seks en geweld: Rechters 19-21

Vrouw overlijdt na brute groepsverkrachting. Drie dagen hevige strijd in burgeroorlog: meer dan vijfenzestigduizend slachtoffers onder de strijders. Aantal burgerslachtoffers: onbekend, maar groot. Nee, dit is niet uit de krant van vandaag. Het is een korte samenvatting van wat we lezen in de laatste drie hoofdstukken van hel Bijbelboek Rechters (19-21). Seks en geweld. Wat moeten we met dit oude relaas? Gewoon maar concluderen dat de ontsporingen waarover verhaald wordt, nu eenmaal onontkoombaar zijn als een ‘condition humaine’ – in de zin van: het is nooit anders geweest – of valt er meer over te zeggen?