Basis

Openbaring als joods geschrift

De Openbaring van Johannes is vanuit de optiek van de christelijke canon en de leespraktijk een christelijk geschrift. Maar hoe is dat vanuit het perspectief van de auteur en de lezers die hij op het oog had? Deze bijdrage laat zien dat Johannes zichzelf als jood beschouwde en dat hij zich met zijn openbaring over Jezus Christus richtte op joodse lezers en luisteraars. Ik plaag mijn studenten, die vaak weinig van religies of theologie afweten, soms met een quizvraag: wie is de stichter van het christendom? Ze kunnen dan zoals bij een multiple choice vraag kiezen uit vier antwoorden, bijvoorbeeld:

Wellicht ook interessant

None

(Mijn) leven met de Bijbel: authentiek en lichtvoetig

Hoe is het voor een predikant en hoogleraar om intensief met de Bijbel te leven? Klaas Spronk schreef de autobiografie (Mijn) leven met de Bijbel. Over bronnen van inspiratie en zinvolle tegenspraak in gevoelige kwesties. Spronk blikt terug op zijn jeugd, geloofsleven en academische carrière waarin de Bijbel altijd dichtbij was. Willien van Wieringen bespreekt het boek.

None

Recensie van Matthijs Schuurman over het boek Drie-eenheid

In 2024 schreef Bram van de Beek een artikel voor een wetenschappelijke encyclopedie over hoe er in de Vroege Kerk werd gedacht over de drie-eenheid. Al vanaf de jaren-’80 is hij actief als hoogleraar. In 1981 volgende hij in Leiden prof. dr. H. Berkhof op als hoogleraar Dogmatiek. In 2000 verhuisde hij naar de Vrije Universiteit, waar hij Symboliek ging doceren. Bij symboliek gaat het om de inhoud van de geloofsbelijdenissen. Ook was Van de Beek bijzonder hoogleraar Systematische theologie aan de Universiteit van Stellenbosch in Zuid-Afrika.

None

Recensie van Matthijs Schuurman over het boek Inferno

Iedereen heeft misschien wel zijn eigen beeld van de hel. Persoonlijk vind ik de hel zelf veel moeilijker voor te stellen dan de hemel. Als ik de hel zou moeten verbeelden, dan zou ik kiezen voor een druk winkelcentrum waar ik eindeloos op en neer ga op de roltrap. Ik ben dan in een drukte van mensen waar ik niet verbonden mee kan raken, omdat die mensen op dat moment allemaal voor zichzelf leven. Een plek waar ik innerlijk alleen maar onrustig kan worden en onrustig zal blijven. Zo stel ik me de hel voor: als een plek waar ik in het leven hier op aarde al niet graag kom. Als ik over het beeld nadenk, ontbreekt een belangrijk element: God Die Zijn oordeel heeft uitgesproken over mijn leven. Dat ik niet zonder reden voor altijd op die roltrap op en neer zal gaan en ik innerlijk gek wordt van de steeds toenemende onrust.