Ouderen in het hart van de samenleving

Ouderen in het hart van de samenleving
n.a.v. Wil Doornenbal, Reizen door nieuw land – ouder worden met perspectief
 
‘Wat is Jacques oud geworden! Ik schrok toen ik hem zag,’ zei een jongere kennis toen we van een reünie terugreden.
En na enige stilte: ‘Ik weet niet of ik dat wel kan: er zo oud uitzien. Sta ik daar straks als rimpelig vrouwtje. Het lijkt me vreselijk.’
De onrust in haar stem raakte me. Onze naaste omgeving en onze maatschappij ademen een zekere moeite met oudere mensen. Oud zijn schrikt af.
‘God houdt van alle mensen’, zeggen we gemakkelijk, ‘dus ook van senioren.’ Maar vindt Hij het niet jammer dat hun krachten afnemen en dat ze niet meer zo snel zijn als vroeger? Zou Hij niet de voorkeur geven aan mensen die productiever in het leven staan? Ziet Hij niet liever krachtige jongeren dan broze ouderen? Met deze vragen in het achterhoofd las Wil Doornenbal (1938) in de Bijbel over ouder worden. Daar ontdekte ze Gods ideaal voor een samenleving. Het visioen dat Zacharia krijgt over de samenleving waarin God het voor het zeggen heeft, is verrassend:

‘Dit zegt de HEER: Ik kom in Jeruzalem wonen (…) Opnieuw zullen er op de pleinen van Jeruzalem oude mensen zitten, steunend op hun stok vanwege hun hoge leeftijd, en de straten zullen krioelen van de spelende kinderen’ (Zacharias 8).

De stad waarin God woont, blijkt een goede plek om te leven. Ze is een gemeenschap waarin verschillende generaties en leeftijden op elkaar betrokken zijn. Voor kinderen, volwassenen en ouderen is er ruimte. Ook voor hoogbejaarden, die zonder een stok niet ver komen. De oudere generatie wordt niet weggestopt aan de rand van de samenleving. Integendeel, je vindt hen op de pleinen. In het centrum van de stad die God op het hart heeft, vinden we de mensen die niet meer economisch produceren. In de samenleving die God voor ogen heeft, wordt niet op een berekenende manier tegen ouderen en kinderen aangekeken. Ze krijgen hun plek in het hart van de samenleving. En zij nemen deze plek ook in.
Ouderen kunnen veel vrucht dragen. En ouderdom kan veel vruchten opleveren. Hoe?
Daarover reikt Wil Doornenbal allerlei suggesties aan in haar boek Reizen door nieuw land – ouder worden met perspectief.