Menu

Premium

Paaslach

Bij Genesis 2,4b-25

Pasen valt dit jaar (2018) op 1 april en dus kunnen we twee tradities vanmorgen aan elkaar verbinden, namelijk het vertellen van een goede (paas)mop. In de middeleeuwen kende men de risus paschalis, de Paaslach. Het is een traditie die voortkomt uit de kerk van de Middeleeuwen als een tegenhanger voor alle somberheid en ingetogenheid die de Stille (of: Goede) Week kenmerkte. Na het lijdensverhaal van Jezus werd op Paasmorgen, als de Kerk de Opgestane Christus viert, deze dag ingeluid met een goede grap. Want ook met humor kun je licht brengen in het duister.
Humor kan heel bevrijdend zijn en is tevens alleen maar leuk als iemand jouw grap ook hoort en erom kan lachen. Een grap heeft dus enkel een functie als er een ander is. Een ander die jouw grap kan waarderen. Tegelijk ook een spannende actie, want niet iedereen vindt dezelfde humor leuk. Alleen al het vertellen van grappen is een mooie illustratie van wat het betekent dat een mens in de schepping van Genesis 2 een hulp en een tegenover krijgt. Ze zijn er voor elkaar omdat een mens niet alleen door het leven hoeft te gaan (Prediker 4,9-12), en dus kunnen ze genieten van elkaars leven en lach!

Hoe kom je tot een goede paasgrap?

  • Schrijf een wedstrijd uit en laat gemeenteleden hun favoriete (paas)grap insturen. Dan kun je meteen een beetje ‘screenen’ of iedereen deze grap zal waarderen.

  • Maak met jongeren tijdens de paasnacht (als je die hebt) goede paasgrappen.

  • Organiseer een mini-moppentrommel bij het paasontbijt en laat de beste grap aan het begin van de dienst terugkomen.

  • Broed als voorganger zelf op een geslaagde paasgrap en vertel die aan het begin van de dienst.

Voor alles geldt: humor is zeer persoonlijk, dus wordt ook niet elke grap, zeker met Pasen, door iedereen gewaardeerd.

Voorbeeld

Het is zondagmorgen en de familie is klaar voor het feestelijke paasontbijt. Bart haalt bij de eerste hap zijn neus op: ‘Mama, mijn ei smaakt zo raar!’ Moeder reageert boos: ‘Bart, ik heb zo mijn best gedaan op dit ontbijt, eet maar gewoon op.’ Met enige tegenzin probeert Bart verder te eten, maar na een poosje vraagt hij: ‘Mama, moet ik het snaveltje ook opeten?’

Bij Genesis 2:4b-25

Wellicht ook interessant

Israël
Israël
Basis

De Bijbel is politiek.

Vorig jaar stond een aantal mensen te demonsteren bij de ingang van Opwekking, de jaarlijkse Pinksterconferentie van de gelijknamige stichting. Met het uitgangspunt ‘Praat over Palestina’ was Kairos-Sabeel Nederland, een organisatie die Palestijnse bevrijdingstheologie bekendheid wil geven in Nederland (en waarvan ik covoorzitter ben), namelijk niet welkom bij Opwekking. De stichting Opwekking zei ‘niet politiek’ te willen zijn. Christenen voor Israël was wél welkom. Op het terrein zwaait bovendien, naast de blauwwitte Opwekkingsvlag en de Nederlandse vlag, ook steevast de Israëlische. In een tamelijk vage tekst op de site van de stichting (die spreekt van ‘vlag met de Davidsster’) staat dat het om ‘theologische erkenning gaat’, niet om ‘politieke beoordeling’. Nu wordt christelijke steun aan de staat Israël vaak gepresenteerd als apolitiek, want die zou simpelweg theologisch zijn.
None

Symposium ‘Inferno. De ontdekking van de hel’

We hebben het er liever niet over: de hel. Maar Arnold Huijgen, de Theoloog der Nederlanden, schreef er een boek over: Inferno. Daarin biedt Huijgen ons een nieuwe manier van spreken over de hel, want ‘belangrijke theologische tradities schieten daarin tekort.’ Tijdens dit symposium zoekt hij het gesprek met wetenschappers, theologen en kunstenaars over hun ‘heltaal’. Met onder anderen historicus Beatrice de Graaf, theoloog Kees van der Kooi, beeldend kunstenaar Egbert Modderman en schrijver Niña Weijers.
Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
None

Bijbel en politiek

Al jaren speelt de Bijbel een rol in de politiek – soms als inspiratie, soms als wapen. Regelmatig zien we dat in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland grijpen politici regelmatig naar bijbelteksten om hun standpunten kracht bij te zetten. Maar hoe ver ga je daarin? De Bijbel is politiek, of in ieder geval: bepaalde verhalen eruit hebben een duidelijke politieke lading. Als redactie riep dat een aantal vragen op, want hoe moeten we hier mee om gaan? Kan je zomaar de bijbel gebruiken om een politiek punt te maken vandaag de dag? In deze serie hebben we een aantal theologen gevraagd om op deze vragen te reflecteren.

Nieuwe boeken