Menu

Premium

Reus met vlooien

Bij Lucas 17,1-10

Deze perikoop van Lucas bestaat uit minstens vier kleinere fragmenten. Ervan uitgaande dat Lucas hier niet klunzig verschillende restjes op een hoop wilde vegen, heb ik in onderstaande vertelling naar een innerlijk zinvol verband gezocht.

Verhaal

Reus Gorp woont op een rots bij de zee. Reus Gorp is enorm groot, zoals te verwachten is bij een reus. Hij heeft ook vlooien. Twaalf stuks. Soms zitten ze in zijn baard, soms in het haar op zijn hoofd, soms zitten ze onder zijn oksels of op nog andere plaatsen van zijn lijf. Als de vlooien honger hebben, bijten ze Gorp ergens in zijn reuzenlichaam. Maar ze hebben geleerd om dat wel voorzichtig te doen. Ze hebben eens een verhaal gehoord van andere vlooien die op een reus zaten. Zij waren onvoorzichtig en beten de reus zo vaak en zo veel als ze wilden. Die werd gek en sprong in zee. De reus verdronk en de vlooien ook. Kijk, dat willen deze vlooien niet! Maar ja, als je honger hebt… Ze moeten toch ook eten. Dan bijt er toch wel eens een vlo in Gorp. ‘Laat dat!’ bast dan zijn donderende stem. Gorp is een goeiige reus. Hij springt niet gelijk in zee. Zelfs als ze hem zeven keer op een dag bijten, doet hij het nog niet. ‘Jullie zijn uiteindelijk ook maar vlooien. Die kunnen niet anders,’ bromt hij. ‘Dat is waar,’ zeggen de vlooien. ‘Maar als we ons best deden en we zouden alle twaalf tegelijk bijten, dan sprong je toch wel in zee, toch?’ ‘Ja, dan wel. Beslist!’ gromt Gorp. ‘Ja, maar dat doen we niet hoor!’ piepen de vlooien benauwd.

‘Nu we het de hele tijd over eten hebben… Ik heb eigenlijk ook wel honger,’ bekent Gorp.

‘Nou, dan moeten we naar de markt!’ beslissen de vlooien. En daar op de markt doen de vlooien hun mooiste kunstjes. Ze dansen en maken een koprol en tellen tot tien. De mensen zijn verrukt over het vlooientheater en geven Gorp eten. Dertig broden, vijftig kazen en… honderd appels. En dan zit Gurp eindelijk vol. ‘Dank je wel, vlooien,’ zegt Gorp, terwijl hij voorzichtig zijn rechteroksel krabt. ‘O, dat stelt niks voor, hoor, Gorp. Echt niks te danken.’ En tevreden bijten ze voorzichtig in Gurp. Net niet te veel.

Vraag

Vind je het mooi hoe de reus en de vlooien samen leven? Waarom wel en waarom niet?

Liedsuggestie

Hanna Lam, Met andere woorden 16: ‘Schenk ons uw liefde’.

Wellicht ook interessant

Nathan en Rozamaryn
Nathan en Rozamaryn
Basis

De scheuren van het mens-zijn

Gen Z lijkt meer interesse te hebben in religie, klopt aan bij kerken en staat open voor zingevingsvragen. Hun mentale gezondheid gaat achteruit door prestatiedruk, sociale media, oorlogsdreiging, klimaatcrisis en woningnood. Stevige uitspraken. Maar wat is het perspectief van de jongeren zelf? Hoe ervaren zij de aan hen toegeschreven ‘zoektocht naar zin’? Nathan en Rozamaryn, de Jonge Theologen der Nederlanden, schrijven elke maand een column over wat hun eigen generatie beweegt. Deze maand de column van Rozamaryn over ‘in relatie leven’.
De geïnterviewde, Saskia van den Kieboom, zit op een bankje onder een boom, dichtbij een kerkgebouw en kijkt lachend de camera in.
De geïnterviewde, Saskia van den Kieboom, zit op een bankje onder een boom, dichtbij een kerkgebouw en kijkt lachend de camera in.
Basis

“Je bent een parel in Gods hand”

Wat in Nederland nog toekomstmuziek lijkt, is in Vlaanderen al enkele jaren realiteit: elk bisdom heeft er een eigen aanspreekpunt ‘Homoseksualiteit en Geloof’. Het initiatief kwam in 2022 van de Vlaamse bisschoppen, als onderdeel van hun streven naar een gastvrije kerk waarin niemand wordt uitgesloten. Maar hoeveel ruimte is er werkelijk voor LHBTQI+ gelovigen binnen de katholieke kerk? Met welke vragen en worstelingen kloppen zij aan? Hoe verhoudt de pastorale praktijk zich tot de officiële kerkleer, en wat gebeurt er wanneer die twee botsen? Kelly Keasberry sprak met Saskia van den Kieboom.

Nieuwe boeken