Rondhangen in het woord
Mw. drs. C.A. Boonstra is predikant in de Protestantse Kerk in Nederland. Zij is lid van de redactie van Ouderlingenblad
Als gemeentelid van de Protestantse Kerk in Deventer heb ik een groothuisbezoek meegemaakt dat werkte met de methode ‘Dwelling in the Word’. Enkele ervaringen daarvan deel ik, de opzet van het groothuisbezoek wordt hier aangereikt en een korte uitleg over ‘Rondhangen in het Woord’.
Inleiding
Bijbelverhalen inspireren om te geloven, lief te hebben en te hopen op de toekomst van vrede en gerechtigheid. We gaan aan de slag om rond te hangen bij een bijbelverhaal dat al vele eeuwen mensen heeft geïnspireerd. Rondhangen, in de tekst wonen, verblijven, huizen, allemaal betekenissen die in het Engels weergegeven worden met dwell, ‘Dwelling in the Word’.
‘Dwelling in the Word’ is een methode voor besprekingen van bijbelteksten, die ontwikkeld is door Patrick Keifert in de groep ‘Church Innovations’. Deze methode vindt momenteel ingang in verschillende kerken in de VS, Zuid Afrika en Europa.
De bedoeling is, dat een bijbeltekst wordt gekozen en enige maanden meegaat. Elke keer lichten andere inspirerende gedachten op. De opzet wordt aan het eind van dit artikel beschreven. De methode lijkt veel op de oude vorm Lectio Divina, beschreven in het aprilnummer van het Ouderlingenblad door Evelien Gardebroek. Wonen in het tekstgedeelte betekent dat je je er thuis voelt en je openstelt voor wat het jou te zeggen heeft. Voorbeeld van een bijbeltekst: Marcus 6,30-40.
Ervaringen van een groothuisbezoek
Het afgelopen voorjaar mocht ik een groothuisbezoek meemaken, dat deze methode gebruikte voor alle, bijna 20 groepen die in drie weken bijeengekomen waren. Een echtpaar had het huis beschikbaar gesteld en er waren 4 mannen en 6 vrouwen aanwezig in de leeftijd tussen 55 en 93 jaar. Nadat we een korte voor-stelronde deden, waarbij we ook onze betrokkenheid op de gemeente met elkaar deelden, werden we stil en luisterden naar het gedicht: ‘Van ver, van oudsher aangereikt’, Lied 326.
Dominee Saar legde in het kort uit waartoe ‘Dwelling in the Word’ ons kan brengen.
Het zijn de leerlingen en Jezus, die met de boot een rustige plaats zoeken om bij te komen van drukke bezigheden, maar als ze aan land gaan, staat er al een grote menigte te wachten die verlangend is naar dat Woord. Verlangend naar de inspiratie die Jezus geeft in zijn woord.
De tijd verstrijkt en de honger naar het woord wordt ook honger van het lichaam. De leerlingen zeggen dat Jezus ze maar weg moet sturen om brood te kopen in de dorpen, maar Jezus zegt: ‘Geven júllie hen te eten.’
Het rondhangen in dit bekende verhaal van Marcus 6,30-40 roept bij de aanwezigen verschillende gedachten op. Een paar worden geraakt door het feit dat Jezus en de leerlingen zich terug wilden trekken. Dat is wat we soms nodig hebben. Maar de plek waar ze zich terug wilden trekken, blijkt nu juist een plek te zijn waar Jezus een grote schare kan toespreken. Een schare die verlangend is naar zijn Woord.
Iemand vermeldt dat hij sympathie heeft voor de leerlingen en met hen boos kan worden: ‘Hoe kan Jezus nu zeggen: geven jullie ze te eten! Dat is toch niet reëel? Dat brengen wij toch niet op?’ Terwijl een ander juist de leerlingen maar niks vindt: ze willen de schapen zonder herder zomaar wegsturen. De chaos in. Die honderdtallen en vijftigtallen roepen ook vragen op. 7×7+1, dat geeft gemakkelijk 50, maar waarom zouden ze dat doen? Het groene gras raakt ook een snaar. Zitten in het groene gras en afwachten, het komt wel goed. En de focus op het honger hebben (zowel geestelijk als lichamelijk) van de schare zou weleens de verkeerde focus kunnen zijn. Ze waren allemaal verzadigd. De schare was verzadigd.
Als het gesprek komt op de gemeente en de situatie van nu, wordt een mooie rode draad gevonden. Jezus heeft het erover dat de leerlingen de schare eten kunnen geven. De leerlingen denken dat het er niet is. En dan zegt Jezus: ‘Ga eens kijken wat er is.’ Ga eens kijken, de boodschap van de Geest aan ons allen. Ga eens kijken wat er is… Misschien is dan wel de hele schare/ gemeente verzadigd!
We komen tot een afronding. Er zijn nog vragen en opmerkingen over het reilen en zeilen van de plaatselijke gemeente, en Saar meldt ons dat ze weer verrast is door onze manier van spreken. Het rondhangen in deze tekst heeft ze de afgelopen weken met meer groepen gedaan. Ze realiseert zich dat wij heel essentiële zaken helemaal niet noemen (bv. het breken van het brood) en door andere schijnbaar minder belangrijke schriftgedeelten juist erg geraakt zijn, en ons door de Geest laten aanspreken.
Rondhangen in het Woord
De groep van het groothuisbezoek is een groep mensen die elkaar toevallig treft deze keer, en het gebeurt maar een keer per jaar. De Bijbel met elkaar lezen is bron van het kerkzijn, en deze methode van lezen kan ook ingezet worden in heel verschillende verbanden. Er zijn leer-/lees-/gespreksgroepen rond thema’s, er zijn commissies en de kerkenraadsvergadering is ook een regelmatig terugkerend gebeuren. Iedere groep kan gebruik maken van deze wijze van lezen.
De kerkenraad van Deventer opent dit jaar zijn vergaderingen telkens met hetzelfde schriftgedeelte. En elke keer wordt van iedere aanwezige gevraagd welke passage hem/haar nu geraakt heeft of welk woord nu in zijn geest blijft hangen. Het is verrassend hoe rijk een verhaal kan zijn, en hoeveel inspiratie eronder verborgen zit. Elke commissie die regelmatig vergadert, zou het kunnen uitproberen. Met elkaar rondhangen in het Woord, en zo ruimte geven aan de Geest om aanwezig te zijn in de harten van de aanwezigen. Dwelling in the Word, geef ruimte aan de Geest!
