Gemeenteopbouw

“Wij zijn een open kerk….” Het is één van de meest voorkomende openingszinnen op kerkelijke websites en in vacatureteksten voor het zoeken van een nieuwe predikant. Dit is hoe de meeste kerken zichzelf willen zien of op z’n minst willen presenteren. De hamvraag is: hoe open zijn we echt? Die zullen anderen voor ons het beste kunnen beantwoorden…

Hoe is de rol van de vrouw in de kerken? Eind vorige eeuw begon er een vrouwvriendelijke wind door het christendom te waaien, waardoor de stem van vrouwen meer gehoord werd. In het boek Tot spreken heb je mij gehoord gaat Tanja van Leeuwen in gesprek met vrouwen over hun geloofsbeleving in de jaren tachtig en negentig. Kitty Bouwman las het boek en stelt: ‘het laat een geschiedenis van hoop en onmacht zien’.

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?

Bijna iedereen zegt van zijn eigen positie: ik heb geen macht. Maar meestal hebben we die wel. Macht omdat je ouder, groter, sterker, rijker, knapper, belezener bent dan een ander, of omdat jouw functie hoger staat aangeschreven, meer beslissingsbevoegdheid met zich meebrengt of in het algemeen meer autoriteit uitstraalt. Dat geldt ook in de kerk. De vraag is: hoe herken je je eigen macht en die van de ander? Hoe ga je er gewetensvol mee om, zodat je anderen niet kwetst, en hoe signaleer je machtsmisbruik? Marianne Bronsveld werkt bij Meldpunt Misbruik en vertelt wat ‘macht’ is en hoe we er constructief mee kunnen omgaan.

Hoe word je als kerk een plek waar jong en oud zich thuis voelen? Op vrijdag 13 februari 2026 organiseren de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), MissieNederland en partners het symposium Samen Jong in de praktijk. Tijdens deze dag wordt ook het Samen Jong Praktijkboek gelanceerd dat kerken helpt om generaties duurzaam met elkaar te verbinden.

Uit verschillende themanummers van Ouderlingenblad van de laatste tijd kwam het idee opborrelen eens verder te schrijven over – en lezers ‘aan de slag’ te laten gaan over – vragen rond gemeenteopbouw, beroepingswerk en toerusting. De vraag misschien wel: ‘hoe maken voorgangers hun gemeenten (iets meer) toekomstbestendig..?’

Op straat, in onze winkels, scholen en fabrieken komen we mensen met een migratieachtergrond tegen, maar in de kerk…? Heeft u zich dat wel eens gerealiseerd? En hoe zou dat komen? Dit artikel vertelt over migrantenkerken, maar ook hoe we in onze eigen gemeente ‘meer van kleur’ kunnen worden…

Jezus zei: ‘Kom zoals je bent, maar blijf niet zoals je was’. Jezus was open en toch radicaal. In wat Hij zei en deed, gingen liefde en waarheid samen.

Ik ken hem wel van andere activiteiten, een man van een jaar of 55. Laat ik hem Peter noemen. Ik zie hem aankomen. In plaats van te zwaaien vanuit de auto, blijf ik even wachten. En zo komen we, staande naast de auto, aan de praat.