Gemeenteopbouw

Het gaat er bij pionieren om, eenvoudig gezegd, te proberen óf met een nieuwe vorm óf op een nieuwe plek kerk te zijn. Om dus als gelovige gemeenschap vruchtbaar te zijn en te vermenigvuldigen. Onze werkelijkheid van de kerkelijke krimp laat zien, dat dan ook losgelaten moet worden wat niet meer werkt. Een ingewikkelde puzzel voor deze 6e etappe.

Luisteren, liefde en dienst zou je de basis-ingrediënten kunnen noemen van geloof en gemeente-zijn. Daarna, en daarmee, wordt de volgende stap mogelijk: een gemeenschap worden! Verbinding, saamhorigheid, je thuis voelen. Wat zijn daartoe de aanwijzingen, de mogelijkheden en hindernissen?

Wat in Nederland nog toekomstmuziek lijkt, is in Vlaanderen al enkele jaren realiteit: elk bisdom heeft er een eigen aanspreekpunt ‘Homoseksualiteit en Geloof’. Het initiatief kwam in 2022 van de Vlaamse bisschoppen, als onderdeel van hun streven naar een gastvrije kerk waarin niemand wordt uitgesloten. Maar hoeveel ruimte is er werkelijk voor LHBTQI+ gelovigen binnen de katholieke kerk? Met welke vragen en worstelingen kloppen zij aan? Hoe verhoudt de pastorale praktijk zich tot de officiële kerkleer, en wat gebeurt er wanneer die twee botsen? Kelly Keasberry sprak met Saskia van den Kieboom.

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?

Deze ‘Aan de slag’ sluit aan bij de vorige twee nummers van Ouderlingenblad. Het juninummer had als thema ‘Help/hoera – we geloven verschillend!’ en in het zomernummer stond ‘Vieren en beleven’ centraal, beide rond de diversiteit in veel gemeenten. Daarom hier drie ideeën uit de praktijk om die diversiteit in te zetten: in een zangdienst, bij ‘blind-koffiedrinken’ en via de kerkapp als kennismakingsmiddel.

Afgelopen jaar mocht ik als predikant voorgaan in een kerkdienst op de landelijke dag van de ChristenQueer-beweging. Het thema van de viering was ‘Je hoort erbij’. De viering raakte me: de onderlinge verbondenheid, de warmte en de vreugde.

Geen onbekende in de veelkleurigheid: in vrijwel elke gemeente worden jeugddiensten gehouden. Voor en door jongeren, apart of samen met de hele gemeente. Wat zijn de voor- en nadelen van hoe we dat doen? Kan het ook anders? Beter misschien?

Dit themanummer gaat over geloofsdiversiteit, in het verleden en in het algemeen. Maar wat als die diversiteit in de eigen gemeente concreet wordt? Als er meningsverschillen (of erger) ontstaan over actuele zaken, waar keuzes en beslissingen worden gevraagd? Is het mogelijk elkaar vast te houden, en hoe dan?

Voordat het in dit themanummer over ‘verschillend geloven’ gaat, eerst een bijdrage over de samenstelling van onze kerken – hoe verschillend, hoe divers zijn we als gemeenten zelf? Wellicht is dat al een belangrijke verklarende factor voor de geloofsdiversiteit.