Basis

Shiva zitten, en opstaan

De dood is een scheidslijn. Een transitie. Ook als je op latere leeftijd je nog veel oudere ouders verliest word je ineens van ‘kind van’ alleen nog (groot)ouder. Je bent nu zelf de oudere generatie. Al waren de rollen al omgedraaid toen je voor je bejaarde ouders ging zorgen in plaats van dat zij zorgden voor hun kind, nu sta je zelf op de bovenste sport van de ladder. Dat doet pijn. Dat moet wennen. Na een ziekbed of plotseling overlijden van je ouder volgt het afscheid. Na de begrafenis komen mensen condoleren, je krijgt mails, brieven, telefoontjes. Je hebt

Wellicht ook interessant

Afbeelding van skeletten die verschillende houdingen aannemen, tegen een gele achtergrond.

None

‘Staan de deuren van de hemel wel voor mij open?’

De laatste levensfase: geestelijk verzorgers zijn ermee vertrouwd. Maar welke geloofshoudingen treffen ze op het sterfbed aan? Annelies Brinkhuis-Brouwer schreef er onder meer over in Hoe het ook loopt: verhalen over verlies, veerkracht en vertrouwen. Drie van deze verhalen publiceren we de komende tijd op Theologie.nl. In het eerste verhaal, ‘Hoop’, ontmoeten we een man die opeens twijfelt of de deuren van de hemel wel voor hem openstaan.

None

Gouden tabletten: een reispas voor het dodenrijk

Gouden tabletten met Oudgriekse teksten werden vanaf de vierde eeuw v.Chr. aan overledenen meegegeven. Ze bevatten aanwijzingen voor de reis door de onderwereld en het bereiken van een gelukkig leven na de dood. De teksten benadrukken de goddelijke afkomst en rituele reinheid van de ingewijde, die herboren kan worden als god. Hoewel vaak aan orphisme verbonden, is de precieze religieuze stroming onbekend.

None

Eleusische mysteriën

Mysterieculten boden ingewijden religieuze ervaringen en hoop op een beter leven na de dood. De Eleusische mysteriën, gewijd aan Demeter en Persephone, waren het bekendst. Tijdens geheime rituelen maakte men een overgang van duisternis naar licht. De inwijding beloofde goddelijke bescherming en een beter lot in het hiernamaals. Rituele reinheid en correcte ceremoniën stonden centraal; een moreel leven was niet altijd vereist.