‘Wie schatten vergadert op de aarde, is als een boer die zoveel mogelijk hooi probeert binnen te halen, terwijl de bosbrand zijn boerderij nadert. Zijn schuren zullen er alleen maar des te harder van branden.’
Wat kunnen de gevestigde kerken leren van de aantrekkingskracht van evangelische kerken? En hoe ziet de toekomst van de kerk eruit? Deze vragen worden mij regelmatig gesteld als ik een lezing houd voor predikanten over trends en ontwikkelingen binnen evangelische en charismatische kerken. De groei van nieuwe evangelische kerken zoals die van Mozaïek roept verschillende reacties op: verwondering, verbazing, maar ook frustratie.
Ouderlingen staan in de kerk voor goed bestuur en identiteit. Ze helpen die kwaliteiten te borgen en te communiceren naar binnen en naar buiten. Hun ambt groeit met de tijd mee, maar de kern ervan blijft herkenbaar.
Dit homiletisch artikel helpt de voorganger bij het stellen van de juiste vragen, in de voorbereiding en het verkondigen in een dienst of viering.
De juiste vragen m.b.t. het Evangelie verkondigen voorkomen, dat het geloof als medicijn voor alle kwalen of gatenvuller wordt verkondigd. Het Evangelie is namelijk allereerst: toezegging, rond roepen hoe God zich nu laat kennen en wil delen, in deze wereld, vandaag aan wie hier aanwezig zijn.
Als vader altijd de band van je fiets plakt, leer je het nooit zelf…! Zoiets is aan de orde bij de kernwaarde ‘verantwoordelijkheid geven’. Maar hoe doe je dat dan? Kunnen jongeren dat wel? Belangrijker misschien: wil en kan de gemeente dat wel? Een leerproject…
Het derde ervaringsverhaal met Samen Jong is weer heel anders. Over het toekomsttraject in Sprang-Capelle…
De vijfde kernwaarde in Samen Jong is ‘een warme gemeenschap zijn’. Dat lijkt misschien een vanzelfsprekendheid, maar tegelijk roept het vragen op: kun je dat (meer) worden? Wat heeft deze waarde met jongeren te maken? En past het wel in deze tijd en tijdgeest? Hoe ‘warm’ willen en kunnen we zijn?
Als geloofsgemeenschap betekenis hebben voor de omgeving. Dat wordt aangetipt in de zesde kernwaarde ‘beste buren zijn’. Dat vraagt een kritische blik naar de eigen gemeente én nieuwsgierigheid, kennismaken misschien wel, met de buren. Ga er maar aan staan..!
De kernwaarden uit Samen Jong zijn allemaal aan de orde geweest – maar hoe nu verder? Wat kunnen we als gemeenten gaan doen als we dit boek goed gelezen hebben? Wat is werkelijk de bedoeling van deze studie?
