De profetenmantel is geen mantel der liefde. Als profeet maak je volgens Wim Nusselder geen ruzie maar leg je al bestaande conflicten bloot, in woord en daad.

Het woord ‘Sjechinah’ is een rabbijnse, en intussen ook christelijke term. Het betekent ‘wonen’ en doelt op de heerlijkheid van God die te midden van zijn volk ‘woont’, vanaf de Sinaï tot de nieuwe aarde.

Vandaag begint de Adventstijd. Dat wordt in veel gemeenten met vuurwerk, slingers en champagne ingeluid als ‘het nieuwe kerkelijk jaar’. Maar welbeschouwd is er hooguit sprake van een accentwisseling. Al vanaf de herfst klinken lezingen die herinneren aan het einde aller dingen. Het eigene van de Adventstijd is alleen dat het verwachten nu steeds meer geflankeerd wordt door het gedenken van Christus’ komst in het vlees. Op deze eerste zondag is daar echter nog weinig van te merken. Het is een en al eschatologie vandaag.

De profeet Micha – tijdgenoot van Jesaja – die optrad tussen 740-770 voor Christus, is niet de eerste nabhi’ in Israël. Vele andere gingen hem voor, naamloze en bekende. Vroeg in Israëls geschiedenis (ca. 1100 v.Chr.) waren er rondtrekkende groepen die op basis van wonderlijke ervaringen, dromen en ‘gezichten’ koningen, legeraanvoerders en gewone mensen van (al dan niet goede) raad voorzagen. Door rituele handelingen in een extatische toestand gebracht, deden deze ‘zieners’ hun uitspraken.

Renze en Hettie Roorda hebben een biologisch melkveebedrijf in het Friese dorp Veenklooster. Ze melken 80 melkkoeien van het melkvee-ras Jersey, iets kleinere bruine koeien met stralende koppen. Daarnaast doen ze aan natuurbeheer en zijn ze net begonnen met een boerderijwinkel aan huis.

Hoe breng je dat wonder in beeld dat God mens is geworden? Door te laten zien dat het Christuskind net als alle andere mensen drinkt aan de borst van zijn moeder.

Melk. Goed voor elk. De witte motor. Basis voor boter, yoghurt, room en kaas. Nauw verbonden met het beeld van zwart-witte of roodbonte koeien, grazend in groene polderweiden onder Nederlandse wolkenluchten. Om bij weg te dromen.

Ze komt niet van een boerderij, maar zat van kleins af aan ‘op en onder de koeien’. Als kind leerde ze melken. Inmiddels doet Marleen Felius al 50 jaar wereldwijd onderzoek naar koeien.

Vijf keer komt het woord ‘melk’ voor in het Nieuwe Testament, in de brieven. Op vier plaatsen staat het in verbinding met de behoefte aan groei en het kunnen verdragen van vast voedsel.