Sommige mensen die hun hele leven wijden aan God, slaan de weg van de beschouwing in, de contemplatie. Dan begint een eenzame weg. Het veertiende-eeuwse boekje De Wolk van niet-weten wil deze geroepenen begeleiden in hun ontwikkeling.

Jonge professionals kunnen in hun laatste studiejaar monastieke inspiratie opdoen in de minor ‘Expeditie Benedictus’. Ook maken ze kennis met meditatietechnieken. Na afloop beschrijven ze hun spirituele reis en geven ze aan wat deze in gang heeft gezet. Ze doen dat in de vorm van een ‘persoonlijke levensregel’. Hun docenten over wat er gebeurt: ‘Ze zijn niet meer thuis maar ook nog niet aangekomen in het nieuwe gebied.’

Het leven van Wim Reedijk (predikant en oud-redacteur van Herademing) veranderde van de ene op de andere dag, toen hij een fietsongeluk kreeg. Er zijn veel dingen die hij niet meer kan. Toch ervaart hij dat uiteindelijk de winst groter is dan het verlies.

Het woord ‘transitie’ wordt vaak gebezigd nu een pandemie van alles heeft veranderd voor veel mensen. Er zijn twee soorten transities, die van buitenaf en die van binnenuit. Wat betreft de eerste: die gebeurt vaak buiten je schuld. Het overkomt je.

Waarom bestaan er eigenlijk theologen en waarom zou theologie belangrijk zijn? Die vraag hoor je nogal eens. Natuurlijk vanuit de maatschappij en de academie: Is theologie eigenlijk wel een wetenschap, of draait het alleen om meningen? Maar ook in de kerk: je moet gewoon geloven en het niet te ingewikkeld maken. En voor theologen zelf is het wel gezond en goed om nog eens na te gaan waartoe zij op aarde zijn. Ik noem vier redenen.

Op welke manier krijgt het leren in de gemeente gestalte? Dat was de vraag in het vorige themanummer van Ouderlingenblad, over ‘De lerende kerk’. In dit artikel wat handvatten om met dit thema aan de slag te gaan.

Een arme boerenknecht kan jarenlang nauwelijks rondkomen van zijn karige loon. Op een dag vindt hij tijdens het ploegen een glimmende steen in de akker. Hij vermoedt dat die fraaie steen wel iets zou kunnen opleveren en gaat ermee naar de landheer. Die ziet meteen dat het een ruwe diamant betreft met een zeer grote waarde. Hij adviseert de knecht om naar de hoofdstad te reizen en de steen te laten taxeren door een erkend juwelier.

Elk jaar weer herdenken we op 4 mei het einde van de Tweede Wereldoorlog en vieren we op 5 mei onze vrijheid. De laatste jaren betrap ik me op de gedachte dat we alles nu wel weten over die oorlog, die inmiddels tachtig jaar geleden begon en die uiteindelijk maar vijf jaar duurde. Er zijn zoveel boeken geschreven, films vertoond, verhalen verteld. Ook de laatste overlevenden zijn bijna ‘de mensen van voorbij’. Kan een nieuw boek nog iets toevoegen? En zo ja, wát voegt het dan toe?

Het was een zware tijd, het afgelopen jaar voor de gelovigen. Ik kwam in april 2020 in Groningen wonen, alles was net op slot, de eerste lockdown. Toen er in juni weer wat ruimte kwam en veel kerkgebouwen hun deuren openzetten, ook door de week en zelfs elke dag het stiltecentrum, heb ik daar dankbaar gebruik van gemaakt. En ik gaf me op om ‘s zondags de diensten bij te wonen. Dat mocht, met 30 mensen.