In mijn leslokaal in Beiroet hangt een kaart van het moderne Midden-Oosten. Handig als je wilt uitleggen hoe dat oude Soemerië en Assyrië nu heten. Maar één naam op die moderne kaart is doorgestreept: Israël. Dat land lijkt niet te mogen bestaan. In de ideologie vormen Noord-Afrika en het Midden-Oosten één groot gebied waarin mensen elkaar verstaan en één cultuur delen van gastvrijheid, humor en menselijke warmte. De mensen daar behoren tot verschillende minderheden en verschillende geloven, maar toch vormen ze één grote familie. Maar tussen Libanon en Egypte is er ineens een blokkade gekomen, een vijandig gebied: Israël.

Jodendom als ideaal? Slaan christenen die zich daartoe aangetrokken voelen hierin niet te ver door en laten ze daarmee de basis van hun eigen geloof, Jezus Christus, los? Marleen Anthonissen en Jan Willem van den Bosch in debat over ‘een groeiende trend’.

Taal doet meer dan het overbrengen van informatie. Met de labels die we opplakken oefenen we macht uit, al zijn we ons daar zelden van bewust. Ook voor bijbelvertalingen geldt dat woorden niet neutraal zijn en dat het goed is je bewust te zijn van wat ze oproepen. Een levendig gesprek over de uitleg en toepassing van de bijbelse teksten blijft even belangrijk als een zorgvuldige vertaling.

Wanneer er iets over joden en jodendom in de media te beluisteren is, zit ik doorgaans gespannen te kijken of te luisteren. Wat of wie zal er dit keer nu weer eens langskomen?

In juni 2019 werd in Den Haag en in verschillende steden in Duitsland, Zwitserland en Italië de documentaire Geloof in verzet vertoond. De documentaire gaat over het engagement van de kerken met betrekking tot het verdedigen van de mensenrechten ten tijde van de dictatuur in Uruguay (1973-1985).

Op een zonnige lentemiddag dit jaar kwam in Utrecht een groep mensen bijeen om te luisteren, na te denken en ervaringen te delen met betrekking tot Integral Mission. De middag was georganiseerd door Micha Nederland en de hoofdspreker was de internationale directeur van Micah Global, Sheryl Haw. Na afloop sprak TussenRuimte haar over Integral Mission, de missie van Micah en over haar persoonlijke drijfveren.

Drie voorbeelden van Integral Mission in de praktijk: een impressie van de aanpak van Stichting Present in Hilversum, een samengestelde internet-kerkdienst van 222 Ministries waar vanuit huiskamers wereldwijd op afgestemd kan worden, een persoonlijke ontboezeming hoe herstel van onze werkelijkheid je eigen leven kan raken.

We leven in een uniek tijdsgewricht, ‘een teken des tijds’, dat maakt dat een radicale ommekeer vereist is. De kritische vragen die in Latijns-Amerika opkomen met betrekking tot Integral Mission, komen voort uit een sterk onderbuikgevoel van verontwaardiging over wat er aan de hand is met de evangelicale kerk op het continent.

Het schrijven van dit ‘portret’ voelt aan als een dialogue intérieure. Want hoewel ik me in mijn werk als manager en directeur bij Stek in Den Haag en het Straatpastoraat volop theoloog voel en hoewel ik me vanuit mijn geloof sterk geïnspireerd voel, vind ik het nooit makkelijk om drijfveren en visie op geloof en leven zomaar eventjes uit de doeken te doen. Er is geen vaste formule, waar ik zo op terug kan vallen. Dat heeft deels te maken met de positie van mijn werk: op de grens van stad en kerk.