Liefde als bron van waarheid, goedheid en schoonheid (deel 2) “De werkelijkheid zien voor wat ze is, is een morele prestatie, en het is de liefde die daartoe aanspoort.”Filosofisch drieluikDit […]

Verhuizing is meer dan re-locatie. Of misschien is het wel beter om te zeggen: locatie zegt iets over je ideaal. Ik gebruik dit blog maar voor een paar gedachten over een ideale theologische universiteit.

Bidden is populair. Het woord wordt niet alleen in de mond genomen door mensen met een religieus achtergrond en evengoed spreken seculiere mensen over ‘bidden voor iemand’; ze doen dat op het moment dat de mogelijkheden van wetenschappelijke instrumenten ophouden. Het is opvallend hoe vaak de woorden hebben geklonken bij mensen die Peter R. de Vries het goede toewensen kort na de moordaanslag en er nog hoop op overleven was.

In de coronatijd hebben mensen de natuur herontdekt. Is dit ook een herontdekking van schepping en Schepper? Kan de natuur, ondanks (of dankzij) de dreigende ecologische crisis, een bron van inspiratie zijn?

“Onder je voeten liggen tienduizenden lijken.” Ik kijk naar beneden en om mij heen. Er zitten mensen op het terras en ik sta op een geplaveid plein. Behalve de kerk achter mij is er geen enkel teken te zien van het feit dat op deze plek zoveel mensen begraven liggen. Als stadsgids en collega Gerard zich niet had verdiept in de geschiedenis van Hattem, had ik het niet geweten.

De Amerikaan Henry Clay Frick ontwikkelt zich begin vorige eeuw van boerenzoon tot steenrijke industrieel en kunstverzamelaar. Hij koopt werk van Vermeer en van Bellini tot Chinees porselein. Hij laat een prachtig huis in New York bouwen als onderkomen voor zijn kunstverzameling. Als hij in 1919 overlijdt zegt zijn testament dat – na de dood van zijn vrouw – iedereen mag komen kijken, maar er mag niets worden veranderd aan de opstelling van zijn kunst. Sterker: geen één kunstwerk mag het huis ooit verlaten. Dus De soldaat en het lachende meisje van Vermeer hangt voor eeuwig hoog boven de houten lambrisering. Zodat je het net niet goed kunt zien.

Welke lessen zijn er uit de Corona-pandemie te trekken voor het pastoraat? Kerken en pastores stonden in de overleefstand. Lockdowns en de anderhalvemetersamenleving legden beperkingen op, maar dwongen ook tot creativiteit. Hoe heeft de fysieke afstand het pastoraat beïnvloed en wat kunnen we daarvan meenemen de toekomst in?

Moeten predikanten die vastlopen een nieuwe kans krijgen? Dat hangt af van het probleem. Iemand met motivatieproblemen of met meningsverschillen kan vaak coaching krijgen en verder groeien in het ambt. Bij iemand die het wezen van het ambt schaadt is dat lastiger.

Het is al weer even geleden dat het autobiografische boek van Lale Gül verscheen. In Ik ga leven beschrijft ze het streng Turks-islamitische milieu waaraan ze zich ontworstelt. Dat gaat verbaal gezien met grof geweld, zeker als ze het over haar moeder heeft. Het boek getuigt van een vrijheidsstrijd waarin heel veel kapot gaat.