In de reeks Elementaire Deeltjes verscheen ‘De Bijbel’ als deel 75. De auteurs zijn voor de lezers van Schrift niet onbekend: Bert Jan Lietaert Peerbolte en Klaas Spronk.

Het is frustrerend werk, hoor, religiewetenschapper. Ik zit nu zo’n tien jaar in het vak, en het verbaast me hoe zwaar het tegenvalt met de religieuze geletterdheid in Nederland. Het is daarbij vooral zonde dat religiewetenschappers veelal onzichtbaar zijn in publieke debatten rondom religie, waardoor een groot gedeelte van Nederland vast blijft zitten in een vrij onkritische blik op het begrip ‘religie’. De grote vraag is dan ook: hoe breng je deze jaren van studie en inzicht over op andere mensen?

Ik wil je waarschuwen voor dit nieuwste boek van professor Van de Beek. Als je er namelijk in begint te lezen boeit het je (weer) enorm en kom je niet los van de appellerende boodschap die Van de Beek op ons afvuurt. Menig keer hoor ik via hem een profetische stem die om bekering vraagt. Van de Beek erkent dat hij vooral ongenuanceerde hoofdlijnen trekt door het veld van filosofie, theologie en ethiek. Maar waar hij voor waakt en waarschuwt is dat we als postmoderne mensen God al snel stuk-relativeren en er een god-naar-onze-ik-middelpuntige-smaak van maken.

Ik woonde als theologiestudent in De Bilt. Vlakbij Brinkman, toen VU-docent en later hoogleraar verbonden aan het IIMO. Hij nodigde mij uit elkaar te ontmoeten. Dat werd een hartelijke ontmoeting. Zijn belangstelling voor mijn plannen om de zending in te gaan, deed mij goed. Ik proefde toen al bij hem die combinatie van waardering voor de gereformeerde traditie én de brede aandacht voor oecumene en contextuele theologie.

Dat het boek Onzeker weten van de theologen Rikko Voorberg, Gerko Tempelman en Bram Kalkman stof deed opwaaien, moest zo zijn. Niet voor niets zag dit boek het licht op Aswoensdag, de dag in het kerkelijk jaar waarop stilgestaan wordt bij de sterfelijkheid van de mens, tot uiting gebracht in de woorden: “Want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren”. Het eerste exemplaar werd alvast al direct door de auteurs zelf verbrand.

Mirjam van der Vegt neemt je volgens de methode uit de kloostertraditie , de lectio divina, mee door een heel divers bijbels bomenbos. 50 dagen van bezinning en rusten bij God vormgegeven in boek en gesproken meditaties.

De theoloog Martien Brinkman doet in dit boek een poging de inzichten en gedachten die hij in de loop der jaren in allerlei artikelen en boeken heeft gepubliceerd, uit te werken tot een samenhangend geheel. Centraal staan daarbij de veranderingen die zijn godsbeeld heeft ondergaan. Dat maakt het boek meteen interessant voor lezers die net als Brinkman (geboren in 1950) de afgelopen decennia betrokken zijn geweest bij geloof en kerk en die de veranderingen op maatschappelijk, cultureel en religieus gebied bewust hebben meegemaakt.

Velen van ons doen de ervaring op het ouderlijk huis te moeten leegruimen na het overlijden van ouders. Levert dat niet een film-van-herinneringen op? Wat doet dat met ons? Hoe kijken we terug op onze ouders, op ‘toen’, op onszelf…?

Een goed boek is als een bijl, die een bevroren zee klieft (Kafka). Zo’n boek is het boek van Bram van de Beek. Een dwars boek, een tegendraads boek. 70 jaar waarnemen, wat doet dat met een mens?