Na twee millennia hebben Gaius Plinius Secundus (maior) en diens geadopteerde neef Gaius Plinius Caecilius Secundus (minor) over belangstelling weinig te klagen. Van de Historia Naturalis van de oudere Plinius verscheen in 2018 bij Athenaeum een mooie vertaling onder de titel De Wereld.

Twee jongens, vrienden, die verschillend opgroeien en een ander leven leiden. Maar ook: de vader van één van beide jongens, die een centrale rol speelt. Vriendschap, levensloop, bestemming… het komt allemaal aan bod

Wim Jurg heeft in 2011 een boek geschreven waarin de drie hoofrolspelers van Onder dezelfde sterren voorkomen. Tijdens het schrijven van De vierde eeuw: Of hoe het christendom staatsgodsdienst werd bedacht hij dat het mooi zou zijn nog eens een heel boek aan Symmachus, Ambrosius en Theodosius te wijden. Dat boek ligt nu voor ons. De ondertitel is minder gelukkig gekozen. De hoofdrolspelers waren geen vrienden. Ambrosius en Symmachus hebben elkaar waarschijnlijk hooguit een paar keer gezien.

In het gebied noordelijk van de Zwarte Zee lopen de politieke spanningen op. Een expositie in het Allard Pierson-museum in Amsterdam bevindt zich daar nog steeds in opslag, omdat juridisch niet zeker is of de kostbare stukken aan Rusland of aan de Oekraïne terug gegeven dienen te worden. Voor die expositie bestond indertijd alle aanleiding.

‘Ondanks de uiteindelijke nederlaag ervan, valt het belang van de Reformatie voor WitRusland nauwelijks te overschatten (117).’ Dat is een verrassende uitspraak over een land in Oost-Europa. Waarop is dit opmerkelijke oordeel gebaseerd? De kerkgeschiedenis van WitRusland (Belarus) is in het Westen niet algemeen bekend, zeker niet voor wie de taal niet machtig is. Dit boek werd oorspronkelijk geschreven in het Russisch en vervolgens door Callum Walker in het Engels vertaald.

Willebrands (1909-2006), geboren in Bovenkarspel (West-Friesland), werd Rooms-Katholiek priester, werkte enkele jaren als kapelaan in Amsterdam, was nadien hoogleraar filosofie en directeur in Warmond en raakte verzeild in de oecumene: hij werd in 1948 voorzitter van de (toen nieuw opgerichte) Sint-Willibrordvereniging, oecumenisch adviesorgaan van de bisschoppen. Op den duur werd dit zijn hoofdtaak. Naderhand verbreedde zijn oecumenische betrokkenheid zich internationaal.

Dit boek is de Nederlandse vertaling van de dissertatie waarmee Joyce Rondaij in 2020 promoveerde als praktisch theoloog aan de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam: Primo Levi’s Afters. Reading Primo Levi Theologically after God. Primo Levi (1919-1987) overleefde de Holocaust als Italiaanse Jood.

Het woord authentiek wordt veel gebruikt en is beduimeld. In de supermarkt zijn er ‘authentieke vleeswaren’ te koop en pastores horen bij hun trainingen dat zij vooral ‘authentiek’ moeten zijn. Is hier helderheid te verschaffen? De filosoof Zijlstra doet een poging. Hij voert een pleidooi voor het ‘authenticiteitsideaal’ en onderscheidt dat van de ‘authenticiteitscultuur’, waarin het eigen gevoel en daar dichtbij blijven tot hoogste norm wordt verheven (11). Dit onderscheid is van belang. Eerst komt Rousseau aan de orde. Bij hem aandacht voor het ‘universele van de innerlijke stem van het geweten.

Hulde aan uitgeverij Damon voor het op de markt brengen van een opnieuw een vertaling van een biografie geschreven door Jim Forest. Na de biografie van Thomas Merton uit 2018 (K&Th 69/4, oktober 2018), verscheen in november 2020 de vertaling van de biografie van Dorothy Day, verrijkt met veel aardige foto’s. De Amerikaanse Dorothy Day (1897-1980) is een icoon van de christelijke beweging voor vrede en sociale gerechtigheid. Day, die een professioneel bestaan begon als journalist en schrijfster, besloot in 1933 een christelijke krant uit te geven, The Catholic Worker.