Menu

Premium

Achter de deur

Bij Johannes 10,1-10

De komende weken telkens een spiegelverhaal, met tussendoor een vraag voor een gesprek met de kinderen. In het gesprekje kunnen de kinderen hun mening geven en oplossingen verzinnen. Er hoeft geen ‘goed’ antwoord uit te komen. Het gaat erom dat ze meedenken.

In de straat van Mike is een muur, een hoge muur met een oude, houten deur erin. Om de deur groeien allemaal takken en in de lente komen daar prachtige bloemen in.

Mike en zijn vrienden proberen altijd door het sleutelgat te turen. Als de één bukt, kan de ander op zijn rug gaan staan en dan kun je er precies doorheen kijken.

Om de beurt kijken ze door het sleutelgat. Als Mike aan de beurt is, klimt hij op de rug van zijn vriendje en gaat hij voorzichtig staan. Met één oog kijkt hij door het gat. Wat is het daar mooi! Aan die kant zijn nog meer bloemen en er is een grasveld waar je zó in wilt gaan liggen. En een prachtboom om in te klimmen. En schapen en paarden. En – dat is raar – daar schijnt de zon!

Met een diepe zucht springt Mike van de rug van zijn vriendje. Wat zou hij graag eens in die tuin rondlopen! Samen volgen ze de muur, misschien is er ergens nog wel een deur. Of een gat in de muur. Of misschien kunnen ze er ergens overheen klimmen. Maar hoe ze ook zoeken, het lukt ze niet om de tuin in te komen.

Een beetje boos schopt Mike tegen de deur. En voor hij er erg in heeft zwaait de deur open en komt er een man naar buiten…

Wat zou jij doen als je Mike was en je zag die man aankomen?

Mike schrikt, maar vraagt dan toch of hij in de tuin mag kijken.

‘Natuurlijk jongen,’ zegt de man, ‘de deur is altijd open, hoor. Je mag in en uit lopen en van de tuin genieten. Ga maar lekker in het gras liggen of in de bomen klimmen.

Ben je wel een beetje lief voor mijn andere schaapjes?’

Mike is verbaasd. Was die deur al die tijd open? Wat stom dat ze daar niet aan hebben gedacht! En wat zou die man bedoelen met ‘mijn andere schaapjes’? Mike is toch geen schááp? Hoewel… die man lijkt wel een beetje op een herder, een góede herder.

En dan rent Mike de tuin in. Yes!

Wellicht ook interessant

None

Recensie van Matthijs Schuurman over het boek Drie-eenheid

In 2024 schreef Bram van de Beek een artikel voor een wetenschappelijke encyclopedie over hoe er in de Vroege Kerk werd gedacht over de drie-eenheid. Al vanaf de jaren-’80 is hij actief als hoogleraar. In 1981 volgende hij in Leiden prof. dr. H. Berkhof op als hoogleraar Dogmatiek. In 2000 verhuisde hij naar de Vrije Universiteit, waar hij Symboliek ging doceren. Bij symboliek gaat het om de inhoud van de geloofsbelijdenissen. Ook was Van de Beek bijzonder hoogleraar Systematische theologie aan de Universiteit van Stellenbosch in Zuid-Afrika.

None

Is er toekomst voor religie-kritische theologie?

Religiekritiek als zelfkritiek: Mirjam Elbers, theoloog en uitgever bij De Gruyter Brill, schreef hierover The Anti-Religious Testimony of the Bible: Theology as Self-Critique, waarin zij in gesprek gaat met K.H. Miskotte, vooral met het Bijbels ABC, en met egyptoloog Jan Assmann. Barth en Miskotte verbonden de bijbelse religiekritiek in hun dagen met het ‘heidendom’ van het nazisme, waartegen zij theologische weerstand boden. Hoe klinkt deze benadering honderd jaar later, in een tijd van klimaatverandering, populisme, xenofobie, religieus geweld en christelijk nationalisme?

Op de school van het lijden
Op de school van het lijden
None

Hans Alderliesten – Op de school van het lijden

In Op de school van het lijden ontmoeten we Job en Augustinus in een modern klaslokaal. Het universele lijdensverhaal van Job wordt gecombineerd met fragmenten uit het werk van Augustinus. Op de school van het lijden gaan ze in gesprek over vragen die ons allemaal raken: hoe gaan we om met het kwaad, met verlies en met kwetsbaarheid? Dankzij de toegankelijke schrijfstijl en de aansprekende opdrachten word je als lezer niet alleen meegenomen in het lijdensverhaal van Job, maar ook gestimuleerd om te reflecteren op je eigen ervaringen met lijden en omgang met kwetsbaarheid.

Nieuwe boeken