Premium

Preekschets Marcus 1:17

Preekschets Marcus 1:17Eerste zondag van EpifaniënKomt achter Mij en Ik zal maken dat gij vissers van mensen wordt.Schriftlezingen: Marcus 1:14-20; Psalm 97Het eigene van de zondag Zie bij de preekschets voor Epifanie (Marcus 1:10)Uitleg Vers 4 paradidoomi Marcus gebruikt het geladen woord ‘overleveren’ en brengt zo niet alleen een oorzakelijk verband aan met het begin van Jezus’ prediking, maar ook met hun beider levensweg, getekend door lijden. Nu wordt Johannes overgeleverd, straks Jezus. Het overgeleverd worden staat in wondere dienst van Gods doorbrekende Koninkrijk. Door een kus zal Judas Jezus overleveren aan de schriftgeleerden (14:10, 11, 18, 41, 42), die

Wellicht ook interessant

Standbeelden op het Baptisterium van Florence die de doop van Jezus weergeven; v.l.n.r.: een engel, Jezus, en Johannes de Doper

Premium

Uit de hemel of uit de aarde?

Johannes de Doper wijst weg van concurrentie ne eigen betekenis naar Christus, die mensen terugbrengt bij hun oorsprong in Gods liefde. Werkelijke reiniging is volgens Eugen Drewermann het herontdekken dat wij geliefde mensen zijn. Advent stelt daarom de vraag: leven wij vanuit de aarde of vanuit de hemel?

een vrouw op een stoel van achteren gezien; om haar heen lege stoelen in een rij-opstelling

Premium

Wachten op de Koning

Koningschap in Israël is een discutabele zaak. Profeten hebben altijd kritisch gestaan tegenover dit ambt. De dichter van Psalm 72 weet dit, daarom begint hij zijn Psalm met ‘O God!’ Híj moet recht en gerechtigheid verlenen.

None

Is er toekomst voor religie-kritische theologie?

Religiekritiek als zelfkritiek: Mirjam Elbers, theoloog en uitgever bij De Gruyter Brill, schreef hierover The Anti-Religious Testimony of the Bible: Theology as Self-Critique, waarin zij in gesprek gaat met K.H. Miskotte, vooral met het Bijbels ABC, en met egyptoloog Jan Assmann. Barth en Miskotte verbonden de bijbelse religiekritiek in hun dagen met het ‘heidendom’ van het nazisme, waartegen zij theologische weerstand boden. Hoe klinkt deze benadering honderd jaar later, in een tijd van klimaatverandering, populisme, xenofobie, religieus geweld en christelijk nationalisme?