Premium

Rest, overblijfsel

Geloofstaal & cultuurtaalHet kan negatief klinken om tot een rest te behoren. Een rest kan het laatst overgeblevene zijn, wat op het punt staat te verdwijnen. De resten van een kasteel, de restjes van een maaltijd en de laatste rest van mensen die nog een bepaalde gedachte voorstaan, dit alles heeft een negatieve betekenis. Maar een 'rest' hoeft niet te duiden op vergane glorie. In de theorie van 'survival of the fittest' zijn juist degenen die overblijven de garantie voor het voortbestaan van een soort. Zo bezien kan het behoren tot een rest begerenswaardig zijn. Wie tot de rest behoort,

Wellicht ook interessant

None

Een christelijke getuigenis uit Gaza

Wat beleven de laatste christenen in Gaza? Hoe doorstaan ze het oorlogsgeweld? Wie bekommert zich om hen? Het boek Licht in het puin is een getuigenis van pater Gabriël Romanelli. Standvastig staat hij naast zijn parochianen volgens het adagium primum vivere, eerst leven. Barbara Mertens las de getuigenis en deelt haar leeservaring.

Basis

De Bijbel is politiek.

Vorig jaar stond een aantal mensen te demonsteren bij de ingang van Opwekking, de jaarlijkse Pinksterconferentie van de gelijknamige stichting. Met het uitgangspunt ‘Praat over Palestina’ was Kairos-Sabeel Nederland, een organisatie die Palestijnse bevrijdingstheologie bekendheid wil geven in Nederland (en waarvan ik covoorzitter ben), namelijk niet welkom bij Opwekking. De stichting Opwekking zei ‘niet politiek’ te willen zijn. Christenen voor Israël was wél welkom. Op het terrein zwaait bovendien, naast de blauwwitte Opwekkingsvlag en de Nederlandse vlag, ook steevast de Israëlische. In een tamelijk vage tekst op de site van de stichting (die spreekt van ‘vlag met de Davidsster’) staat dat het om ‘theologische erkenning gaat’, niet om ‘politieke beoordeling’. Nu wordt christelijke steun aan de staat Israël vaak gepresenteerd als apolitiek, want die zou simpelweg theologisch zijn.

Vrouw met een zonnebril op en met een sjaaltje in haar haar.

Basis

Moedig als Debora

Na de dood van Jozua stelt God rechters aan om het volk Israël te leiden. Ook Debora is zo’n rechter. In haar tijd heerste koning Jabin van Kanaän met harde hand over Israël. Wanneer Debora Barak laat weten dat het tijd is om de strijd aan te gaan, wil hij niet gaan zonder haar.