Vanaf de achterbank van de auto klinkt ineens een vraag: ‘Mama, God is toch de papa van Jezus?’ Voordat ik antwoord kan geven, volgt de tweede vraag: ‘En Maria is toch zijn mama?’ ‘Dat klopt’, zeg ik, waarop mijn bijna vierjarige zoon aarzelend zegt: ‘Maar wat doet Jozef dan in het verhaal?’

Erica Hoebe-de Waard deelt een zomer herinnering van vroeger. Ze vertelt over haar vakantie naar het klooster in Taizé.

Het gaat in dit nummer over ‘alledaags pastoraat’ – waar komen we dat in de gemeente, in de praktijk nu tegen? Of, waar het niet gebeurt – hoe kun je dat op gang brengen? Eigenlijk heel eenvoudige ideeën, zomaar na te volgen, en met mooie resultaten!

Het themanummer over ‘Heil in een seculiere tijd’ bevat interessante artikelen en stelt belangrijke vragen, waarin je tot de kern van geloven komt. Hoe kun je hierover doorpraten in je gemeente? In deze ‘Aan de slag’ vindt u een werkvorm voor een dagdeel (minimaal twee uur) over dit thema, rondom de persoonlijke vraag: ‘Waarom is geloven in God heilzaam voor mij?’ Een mooi thema ook voor een groothuisbezoek, heidag van de kerkenraad of gemeentezondag!

We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Deze keer wordt Margriet uitgelicht, een ‘bevlogen mens’ die zich met haar werkgroep op de toekomst van haar kerk en gemeente richt.

Als ambtsdrager word je op vaste en soms onverwachte momenten gevraagd om voor te gaan in gebed. Wat maakt deze gebeden, ingebed in liturgie, pastoraat of andere context, tot een ‘ambtelijk gebed’? En waarin verschilt dit gebed van niet-ambtelijke gebeden?

We kennen allemaal het verhaal van de Emmaüsgangers uit Lucas 24. Maar heeft u het wel eens gelezen als het grondpatroon, hét voorbeeld van een goed pastoraal gesprek? Ter inleiding op de volgende ‘moeilijke vragen’ daarom eerst dit verhaal.

Het laatste themanummer had als onderwerp ‘Leven met een beperking en de rol van de kerken’. Het nodigt uit om als gelovige én als geloofsgemeenschap stil te staan bij wat het betekent om zelf óf als naaste te leven met een beperking. Ook dagen de auteurs ons uit om te kijken hoe wijzelf, als persoon én als gemeente, meer oog kunnen hebben voor mensen die leven met een beperking.

Met een prachtig beeld, van een ploegende boer die moet omkeren omdat er een steen ligt, gaat het hier over faith – vertrouwen, als basis van geloof. En net zo belangrijk is de gemeenschap, van gewone gelovige mensen.