Uitzoeken van je stamboom is populair. Het wemelt van de websites waar je je voorouders kunt vinden en boeken die de wortels van je familienaam blootleggen. Waarom gaan mensen op zoek naar hun roots? Is het uit nieuwsgierigheid of is het een vorm van historisch besef?
Uiterlijk lijk ik het meest op mijn vader. De ondeugd heb ik van mijn moeder. Veel verder kan ik zelf niet terugkijken. Misschien dat mijn voorouders veel meer invloed hebben op wie ik ben dan ik zelf kan bevroeden. Natuurlijk kun je niet alles herleiden tot de genenpoel waaruit je ontstaan bent. Opvoeding, ervaring, je eigen levensweg… ze bepalen mede wie je nu bent. Hoe zit dat met Jezus?
Het begint met fijne haarwortels in de grond, die voedsel en vocht opnemen. Een stroom van voedingszouten trekt door de hele boom, tot in de kleinste takken en bladeren. En vanuit de bladeren stromen suikers, bouwstoffen voor de boom, in omgekeerde richting. De levensprocessen van een boom zijn boeiend.
Zonder de zon zou het leven op aarde niet mogelijk zijn. Van oudsher baseren volken over de hele wereld daarom legendes, mythen en goden op de zon. Een greep uit de bekendste verhalen.
Werken aan herstel. Wat houdt dat in als je een psychische aandoening hebt, waar je niet altijd van kunt genezen? Of als je in de gevangenis zit?
Mensen denken verschillend over wat veranderen betekent. Dit geldt persoonlijk, als we bijvoorbeeld overwegen te verhuizen, maar evenzeer op het werk en in de kerk. Als verandering noodzakelijk is, zoals soms ook in een kerk of geloofsgemeenschap, komt de kerkenraad voor de vraag te staan hoe de verandering kan worden aangepakt.
In de joodse traditie is de ladder die Jacob in zijn droom zag ook het symbool van gebed. Maar wat is bidden? Na het verschijnen van mijn boekje ‘Bron in […]
Column Vreemdelingen. Het woord zegt het al: we worden geacht ze met gezond wantrouwen tegemoet te treden. Vreemd is immers het tegendeel van vertrouwd. Het is als de eerste lepel […]
Bij ‘op verhaal komen’ stel ik me een treinreizigster voor die, terwijl de trein zich in beweging zet, hijgend en puffend, gehuld in een tentvormige regencape, de coupé binnenvalt en tegenover me neerploft. Ik ben nog van de generatie die geen last heeft van medereizigersvrees, dus ik zorg altijd dat die plaats vrij is, in plaats van die preventief vol te stouwen met tassen die ook in het bagagerek passen.
