Er waren mensen die meteen begonnen te mopperen, vanaf de eerste dag dat we door de woestijn liepen. Het is hier te droog! Te heet! Geen water!Er was ook een […]

Met uitspraken als ‘alles gaat voorbij’, ‘ook als het niet goed komt, komt het goed’, en ‘elk nadeel heeft zijn voordeel’ willen we elkaar bemoedigen en hoop bieden. ‘Achter de wolken schijnt de zon’: een zin die talloze malen is uitgesproken, maar haar kracht nooit verliest. Het is een fluistering van verlangen, een belofte die de horizon openhoudt, zelfs wanneer wolken het uitzicht verbergen.

Het eerste gebed in de oecumenisch-protestantse kerkdienst is het drempelgebed. Er wordt schuld beleden en om vergeving gevraagd. Iemand omschreef dat ooit als ‘voeten vegen’ voor de ontmoeting met het heilige.

Als ik naar buiten kijk, dan zie ik van alles gebeuren. Blèrende kinderen, een opgefokte hond die druk heen en weer loopt van hoedenplank naar achterbank en terug, in hun […]

In de kerk delen wij vreugde en verdriet. Ook wanneer wij onze overledenen gedenken, vinden we kracht in de gemeenschap. We staan niet alleen, maar zien elkaar en dragen elkaar met liefde. Zoals de Eeuwige ons dat leert. Hoe we dat vorm geven in een eredienst en wanneer – dat kan per kerk verschillen.

Er waren eens twee schilders die allebei opdracht kregen om een schilderij te maken dat innerlijke vrede tot uitdrukking bracht. Een jury zou hun werk beoordelen.

Kerst is de tijd van ‘vrede op aarde’. Het engelenkoor dat aan de herders in het veld verscheen, zong: ‘Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor de mensen die Hij liefheeft’. Maar welke vrede bedoelen de engelen? En waar vinden we die in onze tijd?

Vechten, bevriezen, of vluchten. Ook ten tijde van oorlog zien we deze reacties. Maar er is nóg een manier om een moeilijke situatie het hoofd te bieden.

‘Hoe was het vanochtend op school?’ vraagt mama als Janna en Iris tussen de middag thuiskomen. Iris eet vaak mee. ‘Er is een nieuw meisje,’ zegt Janna. ‘Alice. Ze komt […]