Ongelofelijk maar waar: het is alweer december. Ook dit jaar zijn er weer tientallen boeken verslonden door alle taalliefhebbers van Nederland. Wij zijn benieuwd wélke boeken, en dan natuurlijk specifiek op het vlak van theologie, religie en zingeving. Van klassiekers tot net verschenen, en alles ertussenin. We vroegen daarom naar de eindejaarslijstjes van onze vertrouwde columnisten en auteurs. Welke drie boeken wisten hen dit jaar het meest te raken? Deze week het lijstje van Kelly Keasberry.

Ongelofelijk maar waar: het is alweer december. Ook dit jaar zijn er weer tientallen boeken verslonden door alle taalliefhebbers van Nederland. Wij zijn benieuwd wélke boeken, en dan natuurlijk specifiek op het vlak van theologie, religie en zingeving. Van klassiekers tot net verschenen, en alles ertussenin. We vroegen daarom naar de eindejaarslijstjes van onze vertrouwde columnisten en auteurs. Welke drie boeken wisten hen dit jaar het meest te raken? Deze week het lijstje van Marianne Bronsveld.

Ongelofelijk maar waar: het is alweer december. Ook dit jaar zijn er weer tientallen boeken verslonden door alle taalliefhebbers van Nederland. Wij zijn benieuwd wélke boeken, en dan natuurlijk specifiek op het vlak van theologie, religie en zingeving. Van klassiekers tot net verschenen, en alles ertussenin. We vroegen daarom naar de eindejaarslijstjes van onze vertrouwde columnisten en auteurs. Welke drie boeken wisten hen dit jaar het meest te raken? Deze week het lijstje van Matthijs den Otter.

Binnen de godsdienstwetenschappelijke paradigma’s van Durkheim en Weber moeten we ook de ‘klassiekers’ Das Heilige (1917) van Rudolf Otto en Das Heilige und Profane (1957) van Mircea Eliade begrijpen. Binnen de gestelde kaders van vooruitgang, individualisering en rationalisme proberen beide auteurs, elk vanuit hun eigen perspectief, het blijvende belang van het heilige als religieus fenomeen te onderstrepen.

Wat is de plaats van Christus in de theologie? Hoever reikt de verlossing door Christus? Op dit soort theologische vragen gaan de auteurs van het boek Het Israëlisme en de plaats van Christus uitgebreid in. Deze bundel staat onder redactie van dr. Steven Paas die onderstaand artikel verzorgde voor Theoblogie.

We vallen onszelf allemaal weleens tegen. Net iets te driftig. Te ongeduldig. In Hartstochten van de ziel stelt theoloog Rowan Williams dat we ons niet schuldig hoeven te voelen als hartstochten opborrelen. Hij laat zien dat de oosters-orthodoxe traditie handvatten aanreikt om trots, woede, hebzucht en wanhoop om te buigen tot het goede. Lees hieronder een fragment over boosheid:

Bruce Gordon noemt het ontstaan van de Bijbel een communicatierevolutie in zijn boek De Bijbel. Een wereldgeschiedenis.

Bonhoeffer wees zijn studenten in Zingst en Finkenwalde er bijtijds en beslist op dat de avondmaals-vieringen een echte verzoening onder de broeders veronderstelde. ‘En hij zei ook – tot verrassing […]

Een boek over vrede dat in de subtitel stelt een rondleiding door het christelijk geloof te zijn. Ik vind het redelijk gewaagd. Heeft het christendom door de geschiedenis heen (en ook vandaag de dag trouwens) niet voor heel wat geweld, polarisatie en uitsluiting gezorgd? Auteur Stefan Paas durft het aan en ik ben als jonge lezer erg benieuwd hoe eerlijk deze rondleiding over vrede gaat zijn.