Vrij om lief te hebben
Wanneer noemen we iemand geestelijk rijp? Priester-schrijver Henri Nouwen (1932-1996) komt in zijn boek Binnen Geroepen met een paradoxaal antwoord: geestelijk volwassen is degene die kind kan zijn. Zo iemand […]
Wanneer noemen we iemand geestelijk rijp? Priester-schrijver Henri Nouwen (1932-1996) komt in zijn boek Binnen Geroepen met een paradoxaal antwoord: geestelijk volwassen is degene die kind kan zijn. Zo iemand […]
Met interesse las ik het drieluik van ‘eindtijdtheoloog’ Steven Poot over de eindtijdverwachting in de christelijke traditie en aanzetten tot een hedendaagse eschatologie. Dat een gezonde eschatologie gericht dient te zijn op God, Christus en de naaste, waarbij allen recht wordt gedaan; ik kan het alleen maar volmondig beamen. Er wordt veel onzin op dit gebied uitgekraamd, dus een kritische blik van jongere én volwassene kan zeker geen kwaad.
Als het gaat om persoonlijke geloofsbeleving, dan wordt soms gevraagd: wat raakt je? Voor de een is dat een Bijbeltekst of een lied, voor de ander kunst of de natuur. Voor mij is dat heel specifiek de vroegmoderne Engelse religieuze poëzie, waarin ik God telkens opnieuw leer kennen. In dit artikel gaan we terug in de tijd, op zoek naar hoe oude woorden ons geloof nieuw leven in kunnen blazen.
Voor de week van de kerkgeschiedenis delen we een stuk uit Allen voor één, van Joël Boertjens. Vrouwen en mannen, één voor Koning en kerk.
De maand mei is van oudsher Mariamaand. Een mooie gelegenheid voor een column over ‘vrouwen in de kerk’. Tanja van Leeuwen doet onderzoek naar de vrouw-en-geloofbeweging. Hun boodschap (‘Vrouwen, verhef je stem!’) leeft nog steeds, klinkt in de media en ook de paus roept ertoe op.
Vanaf eind jaren zestig vond de woede onder vrouwen die niet langer een ondergeschikte rol in de kerk wilden spelen, een weg. Ze wilden gelijke behandeling, gelijke kansen, inclusief taalgebruik en bijbelexegese zonder vooringenomen mannelijke bril op. De feministische theologie heeft veel bereikt, maar we zijn er nog niet.
Waarom zou je voor de aarde zorgen als die toch zal vergaan? Als God van plan is de aarde te vernietigen, is het dan zo’n probleem als we die ondergang nog wat bespoedigen? Voor een behoorlijk aantal mensen, vooral gelovigen van Amerikaanse fundamentalistische snit, zijn dit reële vragen. En hebben ze niet een punt? Want in tegenstelling tot wat de klimaatbeweging beweert is er in de Bijbelse traditie wel degelijk de hoop en verwachting dat er een nieuwe aarde, een ‘planeet B’ zal komen.
Onlangs hebben de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) op hun generale synode alle ambten voor vrouwen opengesteld. Dat zorgt voor nogal wat beroering binnen het kerkverband. Maar ook de band met de buitenlandse zusterkerken komt met dit besluit flink onder druk te staan.
De mens ontwikkelt zich in de loop van zijn leven: van het zoeken naar een eigen identiteit, naar uiteindelijk het besef dat alleen het vreemde van de ander hem kan […]