Confetti
Bij de zondag van de Augsburgse Confessie
Confetti
‘Confetti?’ vraagt Lucy. ‘Ik weet heus wel wat dat is. Dat zijn allemaal gekleurde snippertjes papier en die kun je dan in de lucht gooien en dan dwarrelen ze naar beneden.’ ‘Nee,’ zegt mama, ‘dat zei ik niet, ik bedoelde niet confetti, maar confessie. Dat is iets anders.’
‘O,’ zegt Lucy, ‘wat is dat dan?’ ‘Dat is een ouderwets woord. Dat is dat je in een paar woorden of heel veel woorden zegt waar je in gelooft, of waar je voor staat.’ ‘O,’ zegt Lucy en ze haalt haar schouders op. Confetti vindt ze veel leuker om het over te hebben dan confessie.
Wat moet ze daar nou mee? En ze denkt even na. Dan gaat ze staan en ze zegt: ‘Ik geloof dat God houdt van confetti, want confetti heeft alle kleuren van de regenboog, het dwarrelt op de wind en het geeft een feestelijk gevoel.’
Wellicht kunnen de kinderen in de kinderkerk en de andere kerkgangers komen tot het schrijven van een eigen confessie. Na de dienst kunnen die op één plek bij elkaar komen te hangen.