Of het taalkundig gezien klopt betwijfel ik, maar zoals ‘mooier’ meer is dan ‘mooi’, zou je ‘einder’ als almaar vergrotende trap van ‘einde’ kunnen opvatten. De einder is de lijn tussen de aarde en de hemel die op een definitieve eindstreep lijkt, maar het niet is. Naarmate je dichterbij komt schuift hij op. Er is altijd meer ‘einde’ dan het lijkt. In het gedicht ‘East Coker’ zegt T.S. Eliot: ‘In the end is my beginning’ - in elk einde is mijn begin. Een nieuw opschuiven van de kim. Pas is mijn schoonvader aan de einder verdwenen. Ik hielp om zijn
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Al vanaf € 5,83 per maand heb je toegang tot dit artikel en veel meer op Theologie.nl.
InloggenLid worden